Uit de gebedshoek

Op de laatste dag van de week van gebed, wil ik een persoonlijk stukje plaatsen. Ik heb het geschreven nav een vraag van een zuster uit de gemeente, die vroeg of ik voor deze maand een stukje wilde schrijven voor in de gebedshoek, een maandelijkse rubriek in de Parelvisser, het gemeenteblaadje van de Christengemeente waar wij heen gaan.
Ik heb wel even getwijfeld of ik het hier ook wilde plaatsen. Maar Lief vindt het goed ;-)

"...en een drievoudig snoer wordt niet spoedig verbroken...' -Pred. 4:12

...dat was ruim 8 jaar geleden onze trouwtekst die we hadden uitgekozen. In de afgelopen 8 jaar zijn we erachter gekomen dat van Gods kant het snoer nooit verbroken wordt, wat is Hij getrouw! Door moeilijke situaties en gebeurtenissen die ons leven kruisten, lieten wij als echtpaar onze touwtjes van het 3 voudige snoer regelmatig wat vieren en het samen bidden tot God kreeg steeds minder prioriteit. Allerlei dingen schenen belangrijker. Maar het niet meer samen bidden bleek niet op zichzelf te staan.

Ook op andere terreinen in ons leven en huwelijk was het niet meer zoals het was.
Mijn hoogmoedige 'Ik' wilde niet geloven dat dat daaraan lag. 'Kom nou, er spelen nog zoveel meer dingen mee, 't zit em heus niet alleen in dat samen-bidden hoor...'
Ik was de kracht van het drievoudige snoer gaan onderschatten....

Samen zijn we naar God gegaan, en beleden we onze trots, onze nalatigheid, onze fouten. We vertelden God hoe we ons die eerste tijd na ons huwelijk herinnerden als een krachtig drievoudig snoer, en dat we zo terug verlangden naar die tijd. Dat we voelden dat er nog meer dingen moesten veranderen, maar dat ik niet overzag wat, en waar ik moest beginnen. We baden God om wijsheid, openingen en getrouwheid.
Gesprekken brachten meer duidelijkheid, en toen ik via de mail een boekentip binnen kreeg die ik opvolgde en het boek bestelde en las, bleek dat een gebedsverhoring. Ik had tegen God gezegd dat ik de dingen die moesten veranderen niet overzag, en God liet het me door dit boek heen zien. Voor mij een openbaring en een knipoog van God; dat Hij precies weet wie en hoe ik ben, en ook in ons huwelijk ons ten diepste kent, en weet wat we nodig hebben.
En hoewel ik weet dat God ons vergeeft als wij hem daar gemeend in de naam van Zijn Zoon om vragen, ging God voor mij hierin nog een stapje verder. Hij had ons niet alleen vergeven, Hij had onze relatie met Hem en elkaar, ons drievoudige snoer, hersteld!!
Wat een grote, getrouwe God hebben wij toch!!"