Ziek...

Woordeloze woensdag is vandaag wel van toepassing, ik kon echter geen plaatje vinden wat al dat woordeloos-zijn weergeeft...
Gistermiddag kwam ik al met hoofdpijn thuis, maar dat was vooral van emoties enzo. Toen ik gisteravond binnenkwam nadat ik fluitles had gegeven, was Micha aan het dweilen... Loïsje lag me brakjes vanaf de bank aan te kijken....
Het arme kind heeft van af die tijd tot 3 uur 's nachts om het half uur overgegeven... op het laatst was het alleen maar gal...zooooo zielig... Micha gaf haar (afgekoeld gekookt) water te drinken omdat ze daarom vroeg, maar dat kwam er na 20 seconden net zo hard weer uit...
Ze was op het laatst zo slapjes en haar oogjes draaiden zo weg af en toe dat ik gewoon eng vond. Gelukkig dat ze naast ons lag zodat je op de eerste tekenen van het overgeven kunt reageren, anders waren de keren dat ik haar bed had moeten verschonen niet te tellen geweest...
Toen Loïs na 3 uur toch vast in slaap viel, begon ik... ik voelde het heel de avond al draaien, en zo tegen de ochtend was ik ook aan alle kanten leegelopen...
Gelukkig kon mijn schoonvader de kinderen naar school brengen, want als ik nog maar naar de wc liep werd ik al duizelig en leek het of ik flauw ging vallen...
Samen met Loïs heb ik de hele dag af en toe bij geslapen, we kunnen nu af en toe wat eten, maar het zit nog steeds niet lekker...
Aan Lief gaat zoiets meestal (gelukkig) voorbij, maar ik vrees dat het Job en Sara ook nog wel zal aan doen... ik heb ze dus op bed gelegd met een bak naast hun bed...
En ik wil morgen zoooo graag beter zijn, want ik hoop zo dat ik toch nog naar het concert van Tzahal kan in Dordrecht...
Lief is natuurlijk ook erg moe van zo'n wakker nachtje, dus we kruipen over een paar minuutjes ons mandje in...

Rest mij nog te zeggen dat ik jullie wil bedanken voor al jullie lieve meelevende reacties op mijn laatste 2 blogjes.