Ik geloof, zij niet

Ik geloof, zij niet. Al jaren hebben we wekelijks contact. En eigenlijk zijn we echt vriendinnen geworden, we praten over veel dingen samen. Ook over het geloof, zij respecteert mij, en ik haar. Ze is niet gelovig opgevoed. Ja, ze geloofde wel dat er 'wat' is, maar wat dat dan is, dat weet ze niet, zei ze toen het gesprek weer eens op het geloof kwam n.a.v onze TV uitzending van 't Zal je maar gebeuren, wat haar dan toch wel weer aan het denken had gezet.
'Ik had net toch een gesprek, en toen ik zei dat ik geloof dat er niks is, kréég ik me daar toch een felle reactie en ze keken me zo raar aan', vertelde ze vorige week. Ze keek me een beetje vragend aan... en vertelde nog wat verder over het gesprek. 'Ja ik ben gewoon atheist, ik geloof niet dat er 'iets' is', vervolgde ze. Ik schrok en zei: 'Maar een tijdje terug zei je nog dat je wel geloofde dat er 'iets' was maar dat je er nog achter moest komen 'wat'?'
Ja, dat was een tijdje terug, maar nu heeft ze de deur maar gewoon helemaal dichtgegooid, en besloten dat er niets moet zijn, ja anders blijf je er ook maar over na denken he.
Ja. Dat weet ik. En daar had ik nu juist mijn hoop op gevestigd. Ik heb vroeger ook wel eens van die felle reacties gegeven vertelde ik haar. 'O.' zei ze, en ze kon het zich blijkbaar niet voorstellen. Maar door de jaren heen ben ik daar (gelukkig) in veranderd. Alhoewel ik het liefst het hele dorp voor de voeten van Jezus zou slepen, werkt het zo gewoon niet. Mensen hebben hun eigen keus, en zo moet je daar ook mee omgaan, en dat betekend voor mij respect voor elkaar. Wel bidden, écht contact hebben en proberen Jezus liefde uit te dragen in het dagelijks leven.
Maar het gesprek hield me dagen bezig. Atheist. De deur dichtgegooid. En ik had zó gehoopt... ik geef zoveel om haar... 'en het is nu eenmaal zo Vader dat ik het liefst iedereen om wie ik veel geef terug wil zien in de hemel Vader, dat begrijpt U toch wel?'...
God begreep het. Hij had het gesprek ook gehoord. Hij was erbij geweest. Dat besefte ik toen ik dit verhaal las...
Ik moet bekennen dat ik niet zo'n heel trouwe Bijbellezer ben, maar God weet me toch wel te vinden op de plaatsen en dingen waar ik me mee bezig hou om Zijn gedachten aan me te vertellen. Internet he, God weet ook dat ik daar vaak op te vinden ben. Mama Jesje is toevallig net een boek gaan lezen en heeft besloten om daar stukjes over te delen. Daar stond ook iets in over de gedachten van een atheist. En toen ik een boekje zocht van Corrie ten Boom in onze kerkbieb, omdat ik gewoon eens een boekje van haar wil lezen, ging het op de eerste bladzijde al over de atheist...
In het gesprek met haar kwam het nog op het Godsbesef. Ja dat had die andere christen ook al aangehaald haar mee om de oren geslagen.
Ik geloof nu eenmaal dat God in ieder mens een Godsbesef heeft geschapen, daarom zeggen ook zoveel mensen dat ze weten dat er 'iets' is. Maar ja dat is natuurlijk de draai die ik er aan geef he, die mensen ontkennen dat natuurlijk. Zij ook, zij het nog met een spoortje twijfel in haar ogen.
Gister liep ik buiten. Gewoon in onze tuin, en zag ik dit...

(Bloesem aan de kersenboom)

(Bloesem aan de pruimenboom)

(Bloesem aan de perenboom)

...en ik dacht; zonder te spreken, geen enkel woord, wordt Gods stem door de natuur in de hele wereld gehoord... maar je moet het willen, durven en kunnen zien....
Ik dacht aan onderstaand lied, en ik weet zeker, dat een ieder die dat lied met hart en ziel zingt, dan in zijn ziel voelt dat dát is waarvoor God de mens gemaakt heeft. Zo niet, dan is dat
alleen mijn ervaring ;-)

"De hemel vertelt van Gods heerlijkheid,
het uitspansel spreekt van zijn macht.
De dag zegt het voort aan de dag die komt,
de nacht aan de volgende nacht.
Zonder te spreken, geen enkel woord,
wordt hun stem over heel de wereld gehoord.

Halleluja
God van de hemel
God van de aarde
Halleluja
God van het land en de zee
Halleluja
God van de dieren
God van de mensen
Halleluja

Alles getuigt met ons mee
De schepping verkondigt zijn majesteit,
de zee bruist van blijdschap voor Hem.
De regenboog spreekt van zijn grote trouw,
de bergen verheffen hun stem.
Zonder te spreken, geen enkel woord,
wordt hun stem over heel de wereld gehoord.

God van de hemel
God van de aarde
Halleluja
God van het land en de zee
Halleluja
God van de dieren
God van de mensen
Halleluja
Alles getuigt met ons mee

God heeft vanaf het begin van de tijd
zichtbaar gemaakt dat Hij leeft.
Hij toont zijn kracht en zijn goddelijkheid
in wat Hij geschapen heeft.

Halleluja
God van de hemel
God van de aarde
Halleluja
God van het land en de zee
Halleluja
God van de dieren
God van de mensen
Halleluja
Alles getuigt met ons mee"

(Liedtekst: Marcel Zimmer)



Het idee dat ze dit jaar waarschijnlijk gaat verhuizen en we dan minder contact zullen hebben, vond ik erg moeilijk afgelopen week. Maar God heeft me rust gegeven daarin. En ik blijf voor haar bidden. Dat doet geen zeer, is niet fel of aanvallend en kan veranderingen teweeg brengen die een mens verstelt doen staan....