Eerste indrukken in Israël...

18 mei 2010

Om 4.30 (plaatselijke tijd 5.30) landen we veilig op het vliegveld van Ben Goerion, Israël. Terwijl ik de gate uit loop zingt opeens het Shema Israël (Hoor o Israël de Heer uw God is één God, halleluja! Opwekking 368) zo krachtig in m'n hart dat het me overweldigd. We zoeken en vinden onze koffers en dan weer door de douane, die weer vanalles wil weten ;-) De bus wacht ons op en brengt ons in een half uur naar het hotel Eshel Hashomron in Ariel.

-Op het balkon van onze hotelkamer-

Heerlijk, eindelijk op de kamer, even liggen en douchen en dan ontbijten. Ik heb na het eten in het vliegtuig niet veel trek, en drink alleen wat appelsap. Daarna nog een uurtje geslapen en om 10 uur vertrokken we met een kogelvrije bus naar de berg Elon More. Onderweg is het verschil tussen Israelische huizen en Palestijnse huizen goed te zien. De Israelische huizen hebben lichte stenen en rode daken, de Palestijnse huizen zijn te herkennen aan de ijzeren staven die overal uit de stenen steekt, er wordt nl elke keer als er een zoon trouwt, een kamer of wat voor hem en zijn vrouw aangebouwd.
Het uitzicht op de berg is indrukwekkend. Het enige verschil is dat de wegen nu verhard zijn, maar in Jezus tijd was die weg en omgeving precies zo. Ik had niet verwacht dat Israël zo heuvelachtig zou zijn. En overal olijfbomen. Ontelbaar. Hele heuvels vol, zover je kijken kunt. We zien de bergen Ebal en Gerizim, tussen die bergen zijn Abraham, en later ook het volk Israël, het land Israël in gekomen. We stappen weer in de bus en rijden naar Shilo. Daar stond vroeger de tabernakel. We stappen uit en gaan eerst lekker picknicken, Leah de gids, heeft broodjes en uitgebreid beleg gekocht. Bij een model van de tabernakel verteld Henk Binnendijk iets over de tabernakel in je hart. Het ontroerde me nogal over hoe hij vertelde aan de hand van het altaar, de ark ed hoe God in ons leven wil zijn.
Leah brengt ons naar de fundamenten die opgegraven zijn van de tabernakel, en verteld dat er potten en servies gevonden zijn op de heuvels waar de tabernakel tussen in lag. Ze legt uit dat het hele volk Israël tijdens de feesten naar Shilo kwam, en dat de mensen dan tijdens de offers vaak tegen de heuvelrug aan gingen zitten (en zo het offeren konden zien) en daar ook aten. Ik word er stil van, en ga in gedachten terug in de tijd. Ik zie het helemaal voor me, en ik weet nu al dat als ik vanaf nu over de tabernakel bij Shilo zal lezen, dat dit beeld weer op m'n netvlies zal verschijnen.

-Het pad leidt naar de opgravingen van de tabernakel, in het midden van de foto, daarachter de heuvels waar de mensen zaten-

We reden weer terug naar het hotel, waar sommigen gingen zwemmen maar ik wilde alleen maar slapen. Om 18.00 uur werden we verwacht in de tuin van het hotel, en Menachem (de eigenaar) leidde ons rond door de Bijbelse tuin, en liet zien hoe ze bezig zijn om de tabernakel op ware grootte na te bouwen. Ze doen dat allemaal van giften die ze ontvangen. Daarna is er heerlijk (kosher! ;-) eten. Met name de chocoladetaart als toetje is heerlijk. Ik heb er 2 van op ;-) Na het eten bel ik nog even met Lief en de kids, en daarna hebben we nog dagafsluiting samen.
We zingen een aantal liederen en Henk opent de Bijbel. Hij vertelt over Abram, God vraagt hem om zijn zoon Izak te offeren. Abram gehoorzaamt, maar vlak voordat Abram zijn zoon wil doden is er dan Gods stem die roept: 'Doe het niet'. Toen Gods Zoon geofferd werd, was er niemand die riep, 'Doe het niet'.....
We hebben het vaak over Jezus pijn, maar de pijn in het Vaderhart van God moet ook enorm geweest zijn.... Als ik daarover nadenk voel ik een diep dankbaarheid en verwondering naar God toe voor Zijn liefde voor de mens. Voor mensen onbevattelijk.
We ronden af, en spreken voor morgen vroeg af, dat betekend, half 7 gewekt en 8 uur in de bus...