† 31-08-2003 ~ † 31-08-2010
The invisible cord...
We are connected,
My child and I,
by an invisible cord
Not seen by the eye.
It’s not like the cord
That connects us ’til birth
This cord can’t been seen
By any on earth.
This cord does its work
Right from the start.
It binds us together
Attached to my heart.
I know that it’s there
Though no one can see
The invisible cord
From my child to me.
The strength of this cord
Is hard to describe.
It can’t be destroyed
It can’t be denied.
It’s stronger than any cord
Man could create
It withstands the test
Can hold any weight.
And though you are gone,
Though you’re not here with me,
The cord is still there
But no one can see.
It pulls at my heart
I am bruised…
I am sore,
But this cord is my lifeline
As never before.
I am thankful that God
Connects us this way
A mother and child
Death can’t take it away!
* ~ *
Dit gedichtje kreeg ik van Willy n.a.v mijn blog over 'Augustus went niet'. Dit gedicht beschrijft zo mooi hoe het voelt.
Alle lieve berichtjes, mailtjes en kaartje n.a.v mijn blogjes en de (ver)jaardag van onze jongen(s) vond ik erg fijn. Dank jullie wel ;-)
4 opmerkingen:
Je blogjes van de laatste twee dagen drukken zo goed uit wat jullie doormaken: De verjaardag van Job en het gemis van Jonathan.
Wat een bemoedigende woorden in het gedichtje...
Het onzichtbare koord wat jullie aan elkaar verbindt kan nooit verbroken worden.
Ik denk aan jullie.
Suzanne
heel mooi gedicht dat alles zegt.
veel liefs vanjuud
Wat een bijzonder gedichtje!
En ook die foto trof me zo! Job, die blij zijn verjaardag viert. Maar.. hij zit er wel alleen.
Zo dubbel he.
Meid, Gods nabijheid toegewenst, ook nu augustus weer voorbij is.
prachtig gedicht! ik heb hem doorgestuurd naar mn tante, vandaag is ook de geboortedag van mijn neefje die het helaas ook niet gered heeft. mooi blogjes de afgelopen tijd moedig hoe jullie hiermee omgaan!
Een reactie posten