
Eerst alleen aaien, het touw vasthouden, een wortel geven, en toen....

Dat was het natuurlijk helemaal, mijn kleinste meisje stráálde helemaal, een pluk manen hield ze vast, en zo maakte ze een rondje in de bak op Jip. Ik genoot enorm van haar enthousiasme. Ik vond het zo grappig om te zien hoe ze helemaal niet bang was, en op het paardje mee bewoog alsof ze het al veel vaker had gedaan.

Job en Sara mochten daarna ook nog een rondje op Jip, en Loïs week geen moment van Jip's zijde, en leidde hem, samen met m'n vriendin Annegien, aan het touw.
Na 2 rondjes brachten we Jip weer terug in de wei, en Loïs praatte alleen nog maar over Jip, over babypaardjes, rondjes rijden, dat ie zo lekker zacht is en dat ze nog een rondje wou.
's Avonds in bed hoorden we haar nog lang zingen.
Een eigen bedacht liedje over Jip, het babypaardje...;-)
6 opmerkingen:
ach wat schattig!;-) Leuk he, dat ze zo van dingen kunnen genieten!
... dat wordt dus heeeeeeel vaak op visite bij vriendin Annegien?
wow wat superlief!!!!
Een echte cowgirl, hiha!
Wat een heerlijkheid! Duidelijk een natuurtalent.
Wat lieff! en dat ze aan manen vasthield vindt ik wel stoer!!
groetjes,Linda
ha! mijn 'jip' is ook dol op paarden, tzit er gewoon helemaal in. grappig.
Een reactie posten