De duim kunnen we opsteken.
Hiermee zeggen we dat God goed is. In gebed mogen we Hem prijzen. Het is belangrijk dat kinderen dit leren. Door liederen, maar ook in woorden, als ze hardop bidden.
Met de wijsvinger kunnen we wijzen.
We wijzen de vinger naar onszelf en belijden dat we niet zijn zoals God ons bedoeld heeft. En daarbij hoort dat we om vergeving vragen.
De middelvinger staat voor het bidden voor de ander.
In 1 Timotheüs 2:1 worden we opgeroepen om te bidden voor alle mensen. Ook kinderen moeten hierin gestimuleerd worden. Om niet alleen voor ‘de arme mensen’ te bidden, maar ook concreet voor personen uit hun omgeving. Opa of oma die ziek is, of een klasgenootje dat gepest wordt. Wanneer de gebedspunten concreter zijn, is ook duidelijker te zien wanneer God een gebed verhoort.
Een ring aan een ringvinger geeft een relatie aan.
Onze relatie met God is er dankzij het bloed van zijn zoon Jezus. God laat zijn trouw iedere dag opnieuw aan ons zien. Danken voor alles waarmee Hij ons zegent hoort daarom een vast onderdeel te zijn van gebed.
Tenslotte de pink.
Last but not least: we mogen God vragen wat we nodig hebben. Hij geeft de Heilige Geest aan wie Hem daarom vragen (Lukas 11:13).
Bovenstaand stukje komt uit het artikel 'Leer ons bidden' (klik) vandaan, van de site van Chris. Mooi artikel, de moeite waard om het even te lezen.
5 opmerkingen:
Dank je! Handig hulpmiddel, ga ik zeker gebruiken!
Dochterlief is 10, en vind het moeilijk om eigen woorden te gebruiken wanneer ze bidt. Dit is een 'handvat'.
Wat mooi!
Ik ga hem uitprinten en morgen even voorlezen!
groetjes, Linda
Ik zie al weer een nieuw sponsorkindje staan links boven, wat fijn!!!
zo worden er vast veel extra kindjes geholpen!!
groetjes, Linda
Goed stukje! Kan ik weer wat van leren! En m'n kinderen ook!
Hé dank je wel. Ik had hem eerder gehoord maar wist het niet meer precies!
Een reactie posten