Het verloren (v)lammetje

Sinds een paar weken gaat ons meisje van 3 jaar en 3 maanden, naar de peuterspeelzaal. De reformatorische peuterspeelzaal bij ons op het dorp. Nu zijn we niet reformatorisch, maar als wij als ouders een 'identiteitsverklaring' zouden tekenen en bereid waren om Lois een rokje/jurkje aan te doen als ze de peuterspeelzaal zou bezoeken, was ze heel erg welkom in het kleine groepje van 6 meisjes en 1 jochie. Zo gezegd, zo gedaan, en Lois gaat er met plezier naar toe.
Van de week zaten we 's avonds aan tafel te eten toen ze opeens begon te vertellen. Ze vertelde dat de juf verteld had van Jezus, en toen kwam er opeens een tijger in het verhaal voorbij, ze sperde haar mond wijdopen, en wees met haar vinger in haar keelgat terwijl ze zei dat de tijger had gebeten in het verloren vlammetje. Maar Jezus ging zoeken, en toen bracht hij het vlammetje zo (en ze legde daarbij haar handen in haar nek zoals op bovenstaand plaatje) terug. Ik keek Lief verbaasd aan toen ik besefte dat ze (haar eigen versie van) de gelijkenis van het verloren schaap aan het vertellen was. (of het verloren vlammetje, zoals zij een lammetje noemt) Ontroerend vond ik het.
Daarna hebben we nog samen gezongen van 'Jezus is de goede Herder' en 'De herder heeft zich niet vergist', en in alle kinderbijbels het verhaal van het verloren schaapje opgezocht, en elke keer als ze weer een plaatje zag van de goede Herder met het schaapje, begon ze weer te vertellen over het verloren vlammetje ;-)
Morgen is het kijkochtend op de peuterspeelzaal en mag ik er met nog wat andere mama's een hele ochtend bij blijven. Ben benieuwd ;-)