It's a girl...!!

Gister was het dan zover, nadat ik Joris -het konijn- gevangen had, reed ik samen met Loïs met hem naar de dierenarts. Hij zou daar de volgende dag gecastreerd worden, en toen ik naar het gespannen diertje keek, werd ik zelf ook zenuwachtig.
Eenmaal binnen wist de dierenarts meteen wie ik was; 'Ah, u komt voor de castratie van het konijn'. Ja, inderdaad, knikte ik, terwijl ik Joris in z'n vervoersbox op de behandeltafel zette. De dierenarts haalde Joris uit z'n box en hield em tegen zich aan. Nog even voor de zekerheid het geslacht nakijken, hadden we afgesproken, eigenlijk als formaliteit. De dierenarts hield em op de kop, tussen z'n benen, trok pootjes en staartje opzij, en jawel, ik zag er 'iets' uittjoepen. 'Zie je, een mannetje', zei ik. 'Nee', zei de dierenarts, 'het is duidelijk een vrouwtje!!'
'Wat??', reageerde ik ontzet. Hij zette Joris terug op de behandeltafel en keek me aan. 'Daar valt niets aan te castreren', zei hij met een knipoog. Ik kon het nog steeds niet geloven, en vroeg of hij nog een keer wou kijken. De arme Joris, die inmiddels weer snel in z'n box was gekropen waar ie thuis niet in wilde, werd nog eens op de kop gehouden, maar met hetzelfde resultaat.
Joris is een meisje...


Verbluft reed ik naar school, om de kinderen op te gaan halen van schoolreis, waar Loïs Sara opgewonden verwelkomde met 'Joris is een meisje Sara, dat heeft de dierenarts gezegd!' Sara keek naar mij, en ik knikte.
Eenmaal thuis deed Sara Joris snel terug in z'n ren, en werd er meteen een nieuwe naam voor haar bedacht: Liselotje.
Het arme beest, 2 maanden geleden kwam ie hier als Flappie, volgens vriendin een jochie, heet ie 2 weken Joris, komen we erachter dat het een meisje is en wordt je Liselotje genoemd.

Het vervelendste is nu dat mijn plannetje niet meer klopt... onlangs hebben we immers Snuffeltje en Hosanna, 2 meisjes-konijnen, erbij gehaald, als gezelschap voor ons a.s gecastreerde rammetje Joris...
Omdat Snuffeltje en Hosanna al jaren samen zijn, is de kans dat ze Liselotje als derde vrouw in de groep accepteren heel klein. (Ik herinner me de vechtpartij die Snuffel met Liselotje had nog goed...) We hebben inmiddels wel gemerkt dat Hosanna een veel rustiger karakter heeft dan Snuffeltje, maar om die 2 vrouwtjes nu uit elkaar te halen lijkt me ook niet zinvol.
Het feit dat Liselotje nu elke dag 2 vriendinnetjes samen ziet spelen, graven, samen eten en tegen elkaar aan luieren, en zij nog steeds geen soortgenootje heeft om mee te spelen maakt me echt een beetje verdrietig. Ik vind het zo sneu voor haar.
De beste optie zou zijn om Liselotje een ex-ram als vriendje te geven. Als Liselotje en hij gekoppeld zouden zijn, zouden ze met z'n vieren een kwartet kunnen gaan vormen, en dan hopen dat de ex-ram (= een gecastreerd mannetje) flink 'de broek' aan heeft zodat ie Snuffeltje onder de 'duim' kan houden ;-)
Een andere optie zou zijn om Liselotje aan een ander vrouwtje te koppelen, maar een kwartet vormen is dan vrijwel onmogelijk, omdat het dan allemaal vrouwtjes zijn.
Dan is er nog een optie om het zo te laten, zoals het nu is.

Dussss, wat zou het worden, wat denken jullie??

a: Die konijnen-manie van Zeeuwse Mama dreigt uit de hand te lopen... niet zeuren, laatste optie, gewoon zo laten als het nu is. Drie meiden-konijnen, hartstikke leuk. En die Zeeuwse Mama gaat dat de komende weken vanzelf ook inzien.

b: Zeeuwse Mama zoekt gewoon nog een vrouwtje erbij, dan zijn er verder geen kosten, en heeft Liselotje toch een soortgenootje. Dat je dan altijd met 2 gescheiden koppels zit, is dan zo.

c: Zeeuwse Mama gaat driftig op zoek naar een, al dan niet, gecastreerd Frans-hangoor-mannetje voor Liselotje, en neemt de kosten op de koop toe. Ze wil Liselotje gewoon gelukkig zien.

d: Voor optie b en c moet Zeeuwse Mama weer in gesprek met haar Lief, en die vond 1 konijn al genoeg, nu zijn het er al 3, dat is meer dan genoeg. Zeeuwse Mama zoekt de grenzen van zijn goedheid op als ze nu een vierde konijn wil, dat is niet goed voor hun relatie, ze zet het idee onmiddellijk uit haar hoofd.

Schiet u maar ;-)