Dubbel...

Inmiddels zijn we al weer een paar weken verder, en is de vakantie zelfs al begonnen. Dat betekent altijd dat bloggen op een lager pitje staat, maar ik mis het wel hoor, onderwerpen en foto's genoeg ;-)
Het konijnenhokje is precies op tijd afgekomen, het is echt práchtig geworden, en we maakten een afspraak om Sloeber bij de konijnenopvang op te gaan halen. Flappie natuurlijk mee, om te kijken of het zou klikken. Flappie was net hersteld van wat luchtwegproblemen. De kennismaking ging goed, en we namen Sloeber mee. Thuis samen in het nieuwe hok, en dat ging goed. De volgende dag zag ik wat bloed in het hok, en bleek dat Flappie gebeten was vanonder. Ik zette haar weer apart en ging naar de dierenarts die het er niet zorgwekkend uit vond zien, haar een spuit anti-biotica gaf, maar ze bleef maar af en toe bloeden, en de dag erna zag ik dat het echt erg slecht met haar ging. De volgende morgen, nog geen 3 dagen na het ophalen van Sloeber, lag ze dood in het rennetje....
Of het de stress van het koppelen is geweest, of haar luchtwegproblemen die toch niet helemaal weg leken of misschien iets anders, we weten het niet. Sara was ontzettend overstuur toen ik het haar vertelde, Lief groef een gat in de tuin en ik zie nog haar ontzette ogen en haar verwarde en verdrietige gezichtje toen we het konijntje erin legden. We hadden allemaal tranen in onze ogen, en nog dagenlang heb ik dat konijn gemist als ik de tuin in liep, ik bracht haar vaker iets lekkers of een aai dan ik zelf had gemerkt....
'En ze was nog niet eens jarig geweest mama'......


En toen was Sloeber weer alleen... 's avonds reed ik met Sara terug naar de opvang, met Sloeber in de reisbox. Daar aangekomen de situatie uitgelegd, en overlegd dat ik toch liever wat geld bij wilde leggen, Sloeber terug wilde brengen en een jonger koppel konijntjes mee wilde nemen, want Sloeber was ook al 6 jaar, dat matchte goed met Flappie, maar die was er niet meer...
Begrijpelijk vonden ze het niet zo leuk maar ze gingen toch akkoord. Ze hadden niet veel keus uit koppels, maar Sara zwichte meteen al voor een klein wit dwergkonijntje met haar zwarte hangoorvriendje. ('want ze lijkt een beetje op Flappie, mama'...) Ze waren allebei ongeveer een half jaar oud en al gekoppeld, en dat vond ik dan wel weer zo fijn. En dus gingen Black en Madelief mee naar huis.
In de opvang zagen we al dat Madelief een pittig konijntje is, die haar hok en haar maatje nog wel eens wil verdedigen, maar Sara zag het toch wel zitten om te proberen om er een tam konijntje van te maken. Mocht ze het aanvallerige gedrag blijven vertonen en neemt het bijterige vormen aan, dan mogen we weer contact opnemen. En Madelief heeft het hier erg naar haar zin, ze graaft, eet, speelt en rent, en Sara gaat een paar keer per dag de ren in om haar te aaien en iets lekkers te geven. Na nog verschillende huilmomentjes van 'ik mis Flappie mama, Madelief wordt vast nooooooit zo tam als Flap....' als Madelief wegsprong, of tegen haar bokte, gaat het nu steeds beter en komt Madelief altijd even contact maken. Black was de eerste dagen vrij ondernemend, maar is de laatste dagen erg rustig. Ik ging me een beetje zorgen maken, maar hij bleek toch prima in orde bij de dierenarts afgelopen week.
En Sloeber? Die heeft inmiddels een ander vrouwtje gekregen, en is ook al geplaatst bij een nieuw baasje.
Hopelijk is er nu voorlopig rust in onze 'konijnen-tent'.


Lief Madeliefje