Vanmiddag werd ik gebeld door Compassion, en ik kreeg nieuws dat ik nooit meer verwacht had: ons sponsormeisje Precious is terug geregistreerd in het Compassion project!!
Ik was helemaal sprakeloos. Vorig jaar maart kregen we bericht dat Precious het Compassion project moest verlaten, om met haar vader mee te verhuizen (vanwege gezondheidsproblemen van vader) naar elders in Ghana, waar geen Compassion project was. Ik vond het erg moeilijk om afscheid van haar te nemen, ze schreef zo trouw, zo leuk, ze begon net zelf haar brieven te schrijven en noemde me dan 'mama'. Een heerlijk kind, ze genoot van het naar school en naar het project gaan, en mijn brieven werden altijd met groot enthousiasme ontvangen, schreven de projectmedewerkers me. Maar, ik schreef haar een afscheidsbrief want de medewerkers van Compassion verzekerden me dat er (op dit moment) geen andere weg was.
Na een tijdje voelde ik vrede, en kozen we Adonay als nieuw sponsorkind, om Precious financiele sponsorplekje in te nemen.
En nu... is Precious terug...
Terug...
Ze is geregistreerd, een nieuwe foto is al gemaakt (zie boven)...
We hoeven alleen maar 'ja' te zeggen, en wij zijn weer haar sponsors, en zij ons Ghanese sponsorprinsesje.
Maar, 3 financiele sponsorkinderen is al jaren de limiet, Lief is daar heel zeker van.
Deze week moeten we beslissen, of wij weer deel uit willen gaan maken van en bij willen gaan dragen aan een betere toekomst voor Precious...
Ondertussen vraag ik me af of het 'toevallig' is dat Precious (nu?!) is teruggekomen, dat ze uberhaupt is terug gekomen en dat we haar weer kunnen sponsoren. Op sommige momenten zou ik graag eens het borduurwerk van het Leven (van onze levens) vanaf Boven willen zien, over de beslissende, bepalende keuzes die we (moeten) maken.
Ja, ik vraag me af hoe God naar ons kijkt, nu we hier over na moeten denken.
Kiezen we voor (uit)delen, geven van wat ons gegeven is, een stapje verder (in geloof te) gaan...?
Of kiezen we voor financiele veiligheid, afgebakende zekerheid...?
Is het gewoon een kwestie van 'even rekenen= ja of nee' of vraagt God meer van ons? (meer) vertrouwen misschien?
Is het het bruine kinderhandje van Precious dat naar ons uitgestoken wordt met de vraag of we haar sponsors weer willen worden, of is het God Zelf die ons vraagt om de financiele zorg voor haar op ons te nemen...?
8 opmerkingen:
Ja, dat is een moeilijke keuze. Vreemd genoeg zat ik gisteren of vandaag nog aan Precious te denken. Wij sponsoren via Compassion een meisje in Ethiopie. Mijn gedachten gingen zo van het een naar het ander en ik moest er opeens aan denken hoe jij een tijd geleden geld spaarde om een pop voor Precious te kunnen kopen.
Ik reageer zelden of nooit, maar lees je blog al een tijdje.
Hartelijke groeten van Ada uit Engeland
Tjonge, dat is een heel lastige beslissing zeg! Veel wijsheid samen!
oei... een moeilijke keuze! Je hart roept: doen! maar je portemonnee moet het wel kunnen waarmaken! Even rekenen is dus wel degelijk aan de orde, want als je ja zegt, doe je dat voor een aantal jaren...
In een andere situatie schreef ik op mijn eigen blog dat er geen toeval is. God bestuurt, ook hierin, dat weet ik zeker! Samen erover praten en bidden om een duidelijke weg lijkt me het beste. Sterkte met de afwegingen...
Hoop dat je de goede beslissing mag nemen en wensen jullie daar al het NOdige bij toe.
Mooie foto van een mooi kindje!
Groet,
Wilma
Poeh, ik kan me voorstellen dat dat moeilijk is... aan je tekst kan ik al wel merken wat jij wilt:-) Er zou zoiets als sponsoren om te sponsoren moeten bestaan: dat jij gesponsord wordt om kindjes te sponsoren... Want jij doet dat met zoveel liefde en compassie en plezier... dat Precious gewoon 't beste af is bij jou volgens mij!
Veel sterkte met beslissen samen...
Ik hoop voor Precious dat jullie de mogelijkheid om haar weer te sponsoren kunnen vinden, wat wens ik dat dit kleine meisje toe.
Is er niet iemand binnen jullie familie of gemeente die hierbij kan en wil helpen?
Sterkte met jullie beslissing!
Mariam
Kan ik je niet een beetje hiermee helpen, ik kan geen volledig sponsorkindje betalen per maand maar een deel wel! Ook heb ik niet zo veel tijd om brieven te schrijven etc. maar jij wel! Misschien knnnen we elkaar helpen zo.
Groeten, Anneke
@ moedervanelf; Anneke: wat lief dat je dit aanbied... in je profiel vind ik niet meer informatie, zou je me willen mailen zodat we dit over de mail verder kunnen bespreken? Mijn email adres is fam.jobse@tele2.nl
Een reactie posten