Zo'n uitzicht is voor mij een rijkdom op zich.
Behalve dat het 'vrij uitzicht' is, verandert het het hele jaar door. En ik vind alles mooi. Het is prachtig om die eerste groene waas boven het land te zien als de tarweplantjes net gaan groeien, dan worden het lange groene stengels die langzaam verkleuren naar goudgeel. Dan, in de nazomer, als het een poos goed droog geweest is, komt de boer met de combine (vorig jaar mochten we een poosje meerijden!) en in krap 2 uur is de akker kaal en kijken we uit op een stoppelveld. Dan is voor de kinderen de leukste tijd aangebroken, want dan mogen ze op het land spelen. De afgelopen weken hebben ze dat dan ook vaak gedaan, de korrels die ze nog vonden werden in een koffiemolen fijngemalen ;-) en met een beetje wind leent het land zich ook uitstekend om eens lekker te vliegeren.
Dat spelen op het land is helaas weer afgelopen, want vandaag werd het land omgeploegd.
En ik genoot ervan! (terwijl ik m'n ramen maar eens zeemde, dat was eh..best nodig ;-)
Prachtig zo'n metamorfose van stoppelveld naar keurige rijen donkere aarde.
En zo genieten we in alle opzichten weer van een fris uitzicht ;-)
4 opmerkingen:
Dat is zeker een zegening om te tellen. Wat een uitzicht zeg! Ik wordt een heeeeel klein beetje jaloers op jou.
Wat mooi geschreven. Inderdaad is het zo mooi om te zien hoe het gewas van niets uitgroeit tot een vol veld. Als je erover nadenkt zó wonderlijk...
Wow, da's een mooi uitzicht! Dat wil ik ook wel! Dat is nog een wens die op ons lijstje staat: een huis met vrij uitzicht over de weilanden of water. Wie weet, ooit... In ons bejaardenwoninkje ofzo hahaha! Geniet ervan, maar dat is geloof ik overbodig om tegen je te zeggen...
je woont op een prachtige stukje Nederland! En nu zie je het nog helderder! Geniet ervan, wordt geen mevrouw H! ;-)
Een reactie posten