ook al ken je elkaar niet,
soms voelt het zo dichtbij,
ook al is het niet je eigen kind,
maar ik weet nog zo goed hoe het voelde,
dat grote gapende gat van gemis,
die pijn van verdriet in je hart,
om je kind.
Maar ook de dragende Vaderarmen onder je,
de meelevende armen van mensen om je heen,
de Troost,
van de Trooster.
Altijd raakt die herkenning me weer als ik er over lees bij lotgenoten, deze week las ik over 2 mooie baby-jongetjes, die na korte tijd bij hun ouders, naar hun hemelse Vader zijn gegaan.
Zac David en David Zacharias.
Zacharias betekent: 'Gevierd door God'.
Ik las bij Adéye die gebed vroeg voor Zac, en later het bericht dat hij veilig in Jezus armen is...
Daarbij stond dit lied, en ik voelde diepe ontroering en verwondering in m'n hart...in tranen luisterde ik het liedje via de link...
You give and take away
You give and take away
My heart will choose to say:
LORD, BLESSED BE YOUR NAME!
"Blessed be the name of the Lord." Matt Redman
Tijdens de zwangerschap van Zac was er geconstateerd dat Zac's hart niet goed was, en sinds die tijd hebben veel broeders en zusters in het geloof voor Zac gebeden, om een wonder, om een nieuw hart voor de baby. Kleine Zac overleed 21 uur na zijn geboorte.
Vandaag las ik op de blog van Adéye, een reactie die iemand op haar blog had achtergelaten:
'Adéye, toen ik afgelopen nacht aan het bidden was voor Zac's genezing, kreeg ik het gevoel dat er een wonder was gebeurd, maar een ander wonder. Misschien is Zac's leven tot zijn doel gekomen in de korte tijd dat hij op de aarde was, misschien is er een medisch medewerker tot geloof in Christus gekomen door het geloof van de familie van deze baby? Misschien werd een arts geleid om NIET te overreden tot een beëindiging van een zwangerschap (van een kindje met een beperking)? Ik weet het niet, maar ik voelde - en ik voel nu, dat er een wonder van andere aard is gebeurd. Niet het wonder waar we allemaal voor hebben gebeden -een gezond hart voor Zac- maar iets anders. Er gebeurt niets waar de Heer niet van af weet. Waar het op uitloopt weten we niet, maar als je het geloof en de liefde van de familie ziet, hoe kan het anders dan goeds zijn? Ze kunnen het nog niet weten, maar ... verbazingwekkende dingen zullen worden geplukt, in overvloed, vanwege hun geloof.'
Bij David Zacharias las ik: "Bij God is er geen risico, bij God is er een Plan." (geschreven een dag voor zijn overlijden)
Mijn hart gaat naar hen uit.
Slaap maar kindje, slaap maar zacht,
in de warme liefde van Gods hart.
't Is diezelfde liefde die mij troost, 't zelfde hart.
Dezelfde schoot, diezelfde armen om ons heen.
Door Hem zijn we toch weer ÉÉN!
5 opmerkingen:
Het is zo moeilijk. Ze hadden zo gehoopt op een wonder/een nieuw hart. En nu ...
Ik moest aan dit gedichtje denken:
...Tot aan de poort hebben wij jou vergezeld,
jij ging naar binnen - wij bleven buiten staan.
De tijd gleed onder onze handen verder.
Maar in ons hart leeft de herinnering:
Een lam dat rust vond bij de Goede Herder
En op Zijn armen de Schaapskooi binnen ging ...
Ben er helemaal stil van... Begrijpelijk dat het bij zoiets weer zo dichtbij komt!
ook bij mij komen de tranen in mijn ogen... wat een verdriet... maar ook de wetenschap dat God er bij is, in elke omstandigheid... 2 Kor.1!
He San,
Hoe kende jij dan Nathanael en Marieke? Of had je het via mijn facebook gelezen?
Het is heel raar allemaal. Zoveel gebeden, geloofd in een wonder,maar God beslist op Zijn tijd.Maar wat een vragen..
Vandaag is de begrafenis. We gaan erheen, want ze zijn hele goeie vrienden van ons. Het word een bijzondere dag.
Ik denk ook aan jouw,
Monique
@ Jedidja, wat een prachtig gedichtje, bedankt voor het delen.
@ Monique,
ik las inderdaad ergens dat het vrienden van jullie zijn, maar ik had bij Tiny (www.gewoontiny.nl) over hen gelezen...
Veel sterkte vandaag...
Een reactie posten