dinsdag 8 november 2011

Ivanna

Ik ben Ivanna.
Ik ben 7 jaar en ik woon in Indonesië.
Ik ga elke week naar het Compassion project.
Daar leer ik veel dingen uit de Bijbel,
verhalen over Jezus, en vandaag over Abraham,
en zingen we liedjes over Hem.
Ik leer er ook (extra) rekenen en taal.
We krijgen er heerlijk eten,
mijn lievelingseten is gebakken kip!
Ik vind het ook heerlijk om met m'n vriendinnetjes te spelen op het project.
Elke maand komen er brieven,
van onze sponsors,
altijd hoop ik, dat er een brief voor mij bij is, en vaak is dat ook zo.
De laatste keer een brief met foto's en een tekening van Sara.
Vandaag heb ik weer een brief aan mama Sandra en papa Micha geschreven,
en verteld dat ik over ben gegaan naar groep 4,
daar ben ik zo blij mee!
Ik heb ook geschreven over mijn broer,
die is blijven zitten dit jaar in groep 6,
daar ben ik verdrietig om.
Ik heb gevraagd of mijn sponsors voor hem willen bidden.
Ik mocht een mooie foto meesturen op m'n brief,
die is gemaakt op het project,
ik mocht het versieren met stickers,
op de foto zie je mij (rechts) met Jesi,
ik hoop dat mijn sponsors blij zijn met mijn brief en de foto...


Ik ben al ruim een jaar de schrijfsponsor van dit lieve meisje,
ze schrijft haar brieven al zelf, en dit is haar 4e brief.
Het is voor het eerst dat ze ons papa en mama noemt,
zó schattig.
Die foto erbij vind ik zo geweldig.
Je zíét die meisjes genieten.
Je ziet ze kind zijn.
De blik van armoede,
is een blik van hoop geworden,
een blik van blijdschap.

Kijk in die mooie bruine ogen,
en zie wat ik zie:
Compassion.
Een levensgrote verandering voor ieder kind in armoede,
in Jezus naam.

6 opmerkingen:

L zei

Wat een lieve brief!
Fijn dat je af en toe wat van hoort en dat het goed met haar gaat!

Jet zei

Ja lief hè? In de zomer hebben we het sponsor zijn van ons oudste meisje in Peru afgesloten en vorige week kreeg ik een brief van ons andere meisje in Uganda en daarin sloot ze af met: love from your daughter.... Ik voel me een bevoorrecht mens!

Sandra zei

@ Jet; mooi om te lezen! En je laatste zin; daar sluit ik me helemaal bij aan!

Aritha V. zei

Ontroerend om te lezen. (ook de reacties)

Anoniem zei

Ik voel me een klein beetje beschaamd. Omdat we, nadat ons adoptiemeisje verhuisde geen nieuwe gekozen hebben. Misschien in de toekomst, als de grote meiden uitgestudeerd zijn, en de rijbewijzen binnen zijn :-)

Anoniem zei

Wat geweldig! En weet je wat ook zo leuk is... dankzij jouw blog heb ik sinds kort ook een schrijfkindje. Financieël lukt het ons momenteel niet om er eentje te sponsoren, maar dat komt later wel. Nu ben ik blij met het meisje dat ik wel mag schrijven en als ik jouw blogje lees dan weet ik weer waarom ik dat doe!

Sandra