Blokfluit - deel 2

Eind december schreef ik dit blogje, over blokfluiten, bij haar.
De volgende ochtend, vond ik een mail in m'n mailbox, van haar, waarin ze schreef dat ze onlangs aan het opruimen was, en toen een altblokfluit en tenorblokfluit tegenkwam, ze deed ze nog net niet naar de kringloop,
'nog maar even wachten, misschien....'
En toen las ze mijn blog, en besloot ze dat ze de fluiten aan mij wilde geven, maar ik moest me niet verplicht voelen ;-)


Teunie nam ze voor me mee uit Zwitserland,
en een zwager die hier op het dorp woont,
bezorgde ze een week later hier aan de deur.
De fluiten zien er als nieuw uit, en klinken prachtig!
't Is toch om stil van te worden...!?!

Vrijdag had ik weer een afspraak met haar.
Ik had de tenorblokfluit ingepakt en meegenomen.
Een cadeautje??? Voor haar?
Terwijl ze het aanpakte zei ze:
'Je hebt toch niet zo'n grote blokfluit voor me gekocht?'
Ik zei: 'Nee, ik heb niets gekocht.
Iemand heeft haar hart laten spreken, en ze heeft gedeeld.'

Ze is er heel blij mee,
en ik blijf me maar verwonderen;
wat een grote God hebben wij toch!