Micha reed, en die was dus niet gehoorzaam, maar ging al snel zijn eigen gang (van te voren afgesproken) natuurlijk klopten toen de aanwijzingen niet meer, maar we maakten er gewoon zelf wat van, en lazen de aanwijzingen zoals het ons uitkwam.
Job en Sara zeiden steeds; papa, je gaat fout, je luistert niet!
Op een gegeven moment moesten we de 4e afslag rechts nemen, maar we waren in een doodlopend weggetje aangekomen, waar op het eind een plek om te keren was en dus reed Micha 4 rondjes,en dan telde hij: eerste afslag, 2e afslag, 3e afslag (en wij maar draaien) en daar gingen we weer, ik dacht dat ik niet meer bij kwam van het lachen!
Uiteindelijk las Job het laatste kaartje: jullie hebben gehoorzaam de aanwijzingen opgevolgd, daardoor zijn jullie nu bij het doel aangekomen. ga naar binnen, en koop een lekker ijsje.
We stonden inmiddels geparkeerd voor een pas gerooid aardappelveld ;-))
Verdwaasd keken de kinderen om zich heen.
Wat kan je er een potje van maken als je niet naar de (Gods) aanwijzing luistert!
Job riep meteen: we gaan terug, en doen em opnieuw! Dat was ook precies de bedoeling; je mag altijd een nieuwe start maken. En dat deden we dus, en uiteindelijk kwamen we dus bij de snackbar aan voor een ijsje ;-)
Sara kon er de humor trouwens helemaal niet van inzien, en die raakte op een gegeven moment echt wel gefrustreerd van haar eigenwijze vader, het grappige was dat ik dat gedrag juist van Job had verwacht, en niet van Sara, maar Job moest er juist ook om lachen.
Zelfs toen alles goed kwam, en ze uiteindelijk een ijsje had en we napraten over gehoorzaamheid en ongehoorzaamheid keek ze me nog steeds beledigd aan ;-)
(en dan had ik ook nog eens onder 1 hoedje gespeeld met Micha ;-) maar het was een leerzame leuke avond!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten