Afgelopen week hadden we op een avond weer een bijeenkomst in onze gemeente waarbij we praten over het opvoeden van onze kinderen. Opvoeden heeft mijn hart en mijn interesse, en ik vind die avonden altijd waardevol. Meestal zijn we met een man/vrouw of 10-15 in een fijne sfeer. Iedereen loopt tegen moeilijke dingen aan, niemand is perfect, iedereen doet het anders en allemaal hebben we ons eigen referentie-kader waarvan uit we denken en handelen. Soms (meestal?) gaat dat gewoon goed in je gezin, maar soms kom je tot de ontdekking dat je ziens- of handelswijze (of allebei) bij geschaafd moet(en) worden. Omdat iets niet werkt, je tot inzicht komt dat het toch niet goed is zoals je altijd bent geleerd, of jouw kind toch een heel andere benadering behoeft dan jij in je opvoeding meegekregen hebt (en dus vanzelf ook aan je kind mee gaf, want dat is hoe het gaat; als vanzelf treedt je in de voetsporen van je ouders).
En dan ga je op zoek, sla je aan het denken en zet je tips of manieren van aanpak naast elkaar, het is fijn om dat met elkaar te kunnen delen, en met elkaar te kunnen mee denken, al zijn pasklare antwoorden er meestal niet. Dat hoeft ook niet.
Het kwam over tieners, en dat die tegenwoordig tegen zoveel meer en andere dingen aanlopen/mee te maken krijgen, dan wij destijds. (en dan ben ik toch nog maar 30 he...)
Dat het belangrijk is om open te staan, (geestelijk/emotioneel) bereikbaar te zijn, het 'lijntje' goed te houden.
Dat verkering krijgen op je 13/14e als meisje tegenwoordig heel normaal is, maar dat dat tegenwoordig niet altijd meer zo 'onschuldig' is op lichamelijk gebied als in onze tijd. Dat jongens al in de eerste klas dingen met elkaar 'bespreken'/kijken/proberen waarvan wij pas op ons 16e achterkwamen dat dat kon of bestond. Naarmate de avond vorderde, zonk de moed steeds verder in mijn schoenen; hoe loodsen we onze kinderen hier in vredesnaam zo ongeschonden mogelijk doorheen, en hoe brengen we ze bij wat echt belangrijk is... zodat ze op die leeftijd, natuurlijk ook wel op hun neus gaan en grenzen verkennen, dat hoort er wel bij, goede keuzes maken wat betreft hun toekomst. En dan denk ik daarbij niet als eerste aan een opleiding of baan, er zijn dingen die je minder makkelijk kunt overdoen of kunt switchen, en die grotere gevolgen hebben in je verdere leven dan vette onvoldoendes halen voor wiskunde en frans...
Gelukkig, gelukkig kregen we die avond ook nog een 'kijktip' mee; het filmpje 'Het grote verschil' van Dick Baarsen; een oudere man die regelmatig op jongerenavonden spreekt volgens mij, en dat is dan opgenomen en op youtube geplaatst.
Hij is geen 'groot spreker' als je hem vergelijkt met anderen denk ik, maar juist in zijn eenvoudigheid (de filmpjes duren best lang, en soms duurt het even voor hij op gang is in zijn verhaal) weet hij de dingen heel goed te brengen en uit te leggen.
Hoewel hij dus geen bijdehandte spreker is, en ook niet zo'n excellente tekenaar ;-) (hij tekent af en toe wat gedurende zijn verhaal, wat het overigens wel ondersteunt en visualiseert) heeft hij mij erg geraakt door zijn benadering over dit onderwerp.
Ik heb er over nagedacht waar dat 'em dan in zit.
Wat me zo treft is dat hij kijkt naar seksualiteit zoals de Bijbel er naar kijkt en over spreekt. Hij legt (zonder enig oordeel of te stigmatiseren) uit hoe God een man heeft gemaakt, en hoe Hij een vrouw heeft gemaakt;
heel verschillend, en met reden.
En die redenen zijn juist zo mooi.
Die redenen maken het verhaal zo sterk.
In die redenen zie je Gods liefde terug.
In die redenen zie je waarom God de mens de seksualiteit heeft gegeven.
Dan zie je dat, als je er mee om gaat zoals God het heeft bedoeld, het heel erg prachtig is.
Ik heb jaren naar die redenen gezocht ;-)
Ik wou dat ik die man als tiener had horen spreken...
Ik wou dat ik die man als tiener had horen spreken...
het zou veel voor me betekend hebben.
Maar voor nu, ben ik er ook blij mee, want het geeft me veel handvaten (en weer moed! ;-) gegeven om weer verder na te denken over hoe wij onze seksuele opvoeding invullen.
Maar voor nu, ben ik er ook blij mee, want het geeft me veel handvaten (en weer moed! ;-) gegeven om weer verder na te denken over hoe wij onze seksuele opvoeding invullen.
Heb je geen tijd om het lange filmpje te bekijken maar ben je toch nieuwsgierig naar wat hij zegt? Er is ook een brochure waar het grootste deel in staat, en die is HIER te lezen. Ook een vrij lang stuk, maar met 10 minuten aandachtig lezen ben je er wel door. En waarschijnlijk weer wat wijzer.
Op zijn site staan nog meer teksten over bijv. onderwerpen als 'Hoe wordt je uitverkoren- wie er uitverkoren worden en waarom', 'Kinderen krijgen- is dat in deze tijd nog wel verantwoord?' en 'Druk, druk, druk- hoe de duivel christenen krachteloos maakt'. Voor een overzicht klik HIER.
Op zijn site staan nog meer teksten over bijv. onderwerpen als 'Hoe wordt je uitverkoren- wie er uitverkoren worden en waarom', 'Kinderen krijgen- is dat in deze tijd nog wel verantwoord?' en 'Druk, druk, druk- hoe de duivel christenen krachteloos maakt'. Voor een overzicht klik HIER.
4 opmerkingen:
Ik ken die meneer. Hij is jarenlang 'bij ons' op de bijeenkomsten geweest. Het boekje heb ik ook, heel fijn voor onze kinderen. Misschien een troost: onze kinderen zitten op een streekschool waar dit soort dingen verre van normaal zijn. Het is dus lang niet zo 'normaal' als waar je op zulke avonden bang voor zou kunnen worden. En het allerbelangrijkste is nog steeds de open verhouding met je kind, de manier waarop het zelf in het leven staat, en - niet te vergeten - het gebed dat wij als ouders voor onze kinderen hebben.
Dank je wel voor het filmpje. Ik ga die nu niet kijken maar als ik een keertje alleen ben :-)
http://zomerbijbelstudie.blogspot.nl/
Thanks voor het delen!
tttssss.... weer een 'bewijs' dat toeval niet bestaat... Wij hadden vanavond een onverwacht gesprek met onze veertienjarige dochter... we kwamen erachter dat ze stiekum plaatjes en filmpjes zat te kijken... Nieuwsgierig geworden door afgeluisterd gesprek van twee jaar oudere jongens... :-(
Je houdt het niet tegen, en "het lijntje goed houden" is inderdaad zoooo belangrijk!
Het filmpje zal ik op een rustiger moment ook gaan bekijken. Dank voor het delen!
Een reactie posten