Zeilen

Zeilen.
Als tiener leerde Lief het van een vriend, een paar jaar geleden kocht hij een klein zeilbootje. Voor af en toe. Als het eens lekker waaide. Met één van z'n broers, die dan ook wel ff wou uitwaaien. Een uurtje ofzo.
Ik hoefde nooit zo nodig mee. Iets met scheef gaan eng, en watervrees, zeg maar. Hoge golven, wind, wat slingeren, maakt me niet uit, maar scheef gaan beneemt me de adem.
Verder gingen we altijd met ons motorbootje op stap, als het een beetje weer was.
Maar zéílen, dat is toch anders, zei Lief. Het spel met de wind, het geklapper van de wind in de zeilen, geen motor die ronkt. Wat zou hij graag een zeilbootje hebben waar we met z'n allen in konden, en dan met z'n allen van dat zeil-leven genieten.
Ik vond het dan ook best sneu dat ik zijn enthousiasme niet kon delen....
In ons buurtje is er een man, die wel eens het één en ander koopt en verkoopt, maar de laatste jaren ook in bootjes. *zucht* Ook in zeilbootjes.
En vorig jaar lag daar opeens DE zeilboot van Lief's dromen. Oh. watnutedoen
Ik wist het al, lekker laten liggen, wordt vanzelf verkocht.
Maar ja, aangezien Lief ook serieus met mijn *dromen* omgaat (weetjenog, reis naar Bolivia enzo) probeerde ik me in zijn *zeilboot-waar-je-in-kan-slapen-droom* te verplaatsen, en luisterde ik waarom dit nou ECHT HET bootje was.
Lang verhaal kort; het zeilbootje werd verkocht en verhuisde.
Aan Lief, het schoof een eindje op, naar ons huisje, en afgelopen winter een dorp verderop bij Lief's broer op een weitje.
Twee maanden geleden werd zeilbootje hier de werf weer op geschoven. Er werd in de spaarzame vrije uurtjes flink wat geschilderd, gepolyesterd en eikenhout vervangen, samen met vriend R. die ook zijn bootje op wilde knappen.
die kwam ook van burig buurtje ja
Samen is alles leuker, en afgelopen week was het dan zover, de boten waren klaar (nou ja... zo goed als dan) en gingen het water in.
En ach... het is toch ook mooi om die mannen zo opgetogen en trots te zien, genietend van hun werk, hun boten en de natuur.
Lief en zoon besloten om er eens een dagje/nachtje op uit te gaan met de zeilboot.
Ik was benieuwd wat Job daar van zou vinden, en vroeg me af of hij zich niet snel zou gaan vervelen.
Maar 's avonds waren het allemaal enthousiaste verhalen door de telefoon; het was nog leuker dan ze dachten! Inmiddels waren ze naar het Veerse meer gezeild, en bleven daar *ergens*, vastgelegd aan een steiger, slapen.
Omdat ze anders weer de volgende dag voor zonsopgang moesten vertrekken om er in het durpje verderop nog uit te kunnen (ivm eb en vloed) besloten ze om er nog maar een dagje aan vast te plakken, en ging het de volgende dag op Zierikzee aan.
Na een nachtje Zierikzee kwamen ze, bruin verbrand en ruikend naar zeewier en zout, weer thuis ;-)
Deze week zijn de meisjes aan de beurt om met papa op stap te gaan, maar die willen niet zeilen.
Die willen kamperen, aan het strand.
Dat is ook vast een uitvoerbaar plan.
*wordt vervolgd*

-ik hou me in de tussentijd bezig met babykleertjes uitzoeken/wassen, ophangen, wegleggen, en de wieg hebben we nu ook eindelijk naar beneden gehaald, over een maandje verwachten we de baby al, en het ging toch een beetje kriebelen dat ik alleen nog maar wat luiertjes, pakken borstvoedingspads, verschoningskussens en een schapenvelletje had gekocht/klaargelegd... ;-)