Kamer ruil

Met z'n allen hadden we Loïs' kamer leeggeruimd; daar zouden we beginnen. Een tijdje terug hadden we besloten dat Job zou verhuizen naar haar kamer. Dat stuitte eerst op protest want hij wilde geen andere kamer. We hoefden niet meteen te beslissen, het had geen haast, dus lieten we het idee even 'sudderen'. Dat is ook het beste bij hem wat betreft 'grote veranderingen' als deze. Je hebt het er een keer over, en dan wordt het idee niet zo goed ontvangen. Dan laat je het los, je hebt het er niet meer over, en dat geeft hem tijd om te wennen aan het idee. En dan is het goed. Soms vergeet ik nog steeds dat dat de beste manier is om er mee om te gaan, en dan denk ik; "Waarom reageert hij nou zo (heftig)?" En dan achteraf snap ik het en denk ik; 'Ja natuurlijk, hij heeft tijd nodig om aan het/een idee te wennen, dat weet je toch'. ;-)
Hij mocht kiezen uit Sara of Loïs haar kamer, en koos hij voor Loïs haar kamer.
'Want dan heb ik een rolluik'. Juist.

De bovenverdieping was één grote rommel, overal stonden spullen door elkaar in de kamers. Maar Loïs haar kamer was leeggeruimd, en Lief stond met een roller klaar om de zee-groenige-blauwe muurverf op het behang te smeren. In iets meer dan een uurtje was het gepiept. Toen togen Job en ik naar boven met een emmer sop, zeem en doek om alles schoon te maken.
Daarna begon het verhuizen van zijn spulletjes; het bureau wat Lief samen met hem heeft gemaakt met z'n playstation 2 erop. Z'n bureaustoel. Het kastje met het 'rommellaatje' waar allerlei schatten in bewaard worden. Z'n aquarium met z'n guppies en die dikke algeneter erin werd heel voorzichtig verplaatst. Het naambordje op de deur, die Lief maakte toen Job baby was, werd losgemaakt en weer vastgemaakt op de andere deur. Zijn tas met 'soldatenspulletjes' erin, voor als hij in het 'bos' hier vlakbij gaat spelen.
Het fotootje van zijn broertje, kreeg ook weer een plaatsje in z'n kamer. Naast een vrolijke babyfoto van hem.
Zijn grote orka knuffel, die altijd op z'n bed ligt en waar hij vaak tegenaan slaapt en boeken leest. Z'n zelfgetimmerde nachtkastje. En z'n cactus en nog een ander plantje. Al die spulletjes waar hij aan gehecht is en die zijn kamer nu tot 'zijn kamer' maken.
Het was genieten om dat zo samen te doen, en er nu samen zo blij en trots mee/op te zijn.