100happydays ~ day 8

"Ik wil niet, ik ga niet afdrogen, afwassen is STOM!" voor de derde avond op rij verzet dochter zich tegen haar taak van deze week: afdrogen. Ik zucht inwendig en voel me al een beetje boos worden. De vorige 2 keren is er genoeg uitgelegd en over gepraat. Ik heb hier zo geen zin in. Ik overweeg om een 'middenweg' te zoeken ('dan doe jij alleen de borden') of om Lief erbij te halen zoals ik soms/vaak deed. Nee, zeg ik tegen mezelf, je doet dit zelf, en je blijft nog rustig ook. Geen discussies. Geen middenweg. De regel is duidelijk. Met veel gerinkel legt ze het ongeveer droge bestek op de aanrecht. Maar ook dat, én de borden, moeten opgeruimd. Ik doe, zoals altijd, de pannen. Mopper mopper. Boos gezichtje. Als ik zwijg dreigt ze dat ze het niet af gaat maken. Ik zeg dat dan de consequentie is dat ze zo dan wel, zonder voorlezen, meteen naar bed moet. Het is maar net, waar ze voor kiest. Aan het eind van de afwas heeft ze het aanrecht leeg geruimd, en lezen we dicht tegen elkaar aan op de bank het verhaaltje van Virgilius van Tuil, uit. Als ik haar naar bed breng, lezen we haar dagboekje, de opdracht is kleuren, en met haar arm om m'n nek zingen we nog een liedje. Ik ben dankbaar dat ik (haar) moeder mag zijn. Dankbaar dat ik (haar) mag leren (opvoeden). Dankbaar dat ik dat niet alleen hoef te doen... Blij met mensen om ons heen die tips geven en/of aanmoedigen #100happydays #day8 #everything is grace.... #it takes a village to raise a child

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Omdat ik het zo leuk vind om van elkaar(s opvoeden/manieren) te leren (via jullie reacties), pik ik er af en toe een dagje uit om daar dieper op in te gaan, te delen hoe wij het doen, en deze keer:  klusjes doen/mee helpen in het gezin.
Dat is iets waar elk gezin anders mee om gaat. Dat heeft vaak ook te maken met je eigen achtergrond en wellicht ook hoe de taken mbt werkzaamheden tussen man en vrouw in je gezin verdeeld zijn. Zelf moest ik vroeger helpen bij de vaat en tafel dekken en vanaf tienerleeftijd elk weekend helpen met schoonmaken. En Lief deed thuis vooral dingen als grasmaaien en hout hakken voor de kachel. 
Zelf hebben we geen vaatwasser; dat was een bewuste keus toen we de keuken vernieuwden. We zien wel de voordelen, maar ik heb geen hekel aan het afwassen op zich. (hoewel er water aan te pas komt, valt het voor mijn gevoel toch onder opruimen ;-))
Bij ons is de regel dat ze helpen met afdrogen als ze 6 jaar worden. Tafel dekken en afruimen doen ze vanaf een jaar of 5 mee. Ik heb een lijst gemaakt, en die hangt op de kast. Elke week is er iemand anders aan de beurt; iemand die die week (ma-vrijdag) helpt met afdrogen en iemand anders die op die dagen de tafel dekt en afruimt.
Er is dus altijd 1 iemand die die week vrij heeft ;-)
Elke week streep ik de voorgaande week door, en elke week opnieuw 'zegt' het schema dus wie er aan de beurt is. Dat scheelt, want als ik het zei, dan werd er vaak gemopperd, en nu zeg ik: kijk maar op het schema wie er aan de beurt is. En op het schema wordt niet gemopperd ;-)
In het begin, na invoering van het schema, is er wel een tijdje steevast gemopperd, (en dan kan het soms moeilijk zijn om door te zetten) maar nu is het gewoon zo. Dochter uit het bovenstaand verhaal, kan nog wel eens flink (blijven) mopperen als ze voor afwassen aan de beurt is.
Ik denk dat het goed is om een routine te hebben; want dan gebeurt het. Wij werken nu met zo'n schema een jaar of 2 denk ik, en daarvoor was het zo 'vast-los' van wanneer en wie hielp. Ik ben vanuit mezelf ook niet zo consequent aangelegd, en dat scheelt ook vast. 
Het is ook niet persé zo dat ik dan eerder klaar ben, Job kan mijn afwasstijl inmiddels redelijk bij houden, maar bij de meisjes moet ik regelmatig ook even de theedoek pakken. En als ze dan ook nog mopperen, kan ik me best eens indenken waarom veel moeders denken: ik doe het zelf wel.  Toch denk ik wel dat het essentieel is om onze kinderen ook hierin te disciplineren, en ik denk dat het goed is om daar van jongs af aan, eventueel spelenderwijs, mee te beginnen.  Een ander woord voor opvoeden vind ik begeleiden. We mogen onze kinderen naar volwassenheid begeleiden, op eigen benen te leren staan, en dan hebben ze er later profijt van als ze zoveel mogelijk hebben geleerd over hoe je praktisch het huishouden doet.  (ja, en dat zegt iemand die zelf niet zo gedisciplineerd is in huishouden doen,  maar hee, we doen ons beste best he ;-)) Na het avondeten (doordeweeks) hebben wij een duidelijk ritme; wie af moet ruimen, ruimt eerst af, en gaat daarna zijn/haar huiswerk (daar vallen ook muziekles-oefeningen onder) doen, de andere 2 kunnen meteen aan hun huiswerk beginnen, en daarna is er van hen eentje vrij, en eentje komt mij helpen met de afwas.

Wat de kinderen verder met regelmaat doen: stofzuigen, post naar de brievenbus brengen, een boodschap doen, glas wegbrengen, dieren voeren, was ophangen/afhalen en natuurlijk; babysitten ;-) (en in de winter; kachelhout-manden vullen!)
Dat doen ze dus als ik het vraag/als het nodig is, en soms uit zichzelf;  dat verschilt erg per kind en per klusje ;-)
Hun kamers houden ze eigenlijk best netjes. We hebben de afspraak dat ze vieze was in de wasmand doen, maar omdat ze zich altijd beneden aankleden, gaat dat meestal vanzelf. Af en toe ligt er eens een verdwaalde sok, of vergeten-op-te-ruimen-pyama.
En, eigenlijk hebben we de afspraak, dat de kinderen op zondag koken (samen met papa). In de winter gaat dat wel, maar nu in de zomer komt het er niet zo van. 
Verder las ik pas ergens over een moeder die schreef dat ze haar kinderen vanaf een jaar of 9/10 zelf hun bed laat verschonen en dat ze vanaf een jaar of 12 haar kinderen wil leren om de was te doen; dus sorteren, machine aanzetten, etc.
Dat vond ik ook wel zinnig in de oren klinken, al zou ik dat denk ik (zeker in beginsel) wel vooral veel samen doen. 
Een tijdlang heb ik ook gedacht/gevonden dat een klusje vooral léúk moest zijn, en dus mochten ze een klusje kiezen dat ze leuk vonden om te doen, en/of dat er een beloning achter moest zitten, om ze maar te motiveren. Want ik vond het zo belangrijk dat ze hielpen vanuit een goede motivatie; omdat het goed is om (goed) te doen.  Dat laatste vind ik nog steeds belangrijk, maar dat eerste ben ik anders gaan zien; het leven bestaat niet alleen maar uit 'leuke dingen'. Vieze borden, vieze was, koken, opruimen, het zijn de dagelijkse dingen van het leven, die er bij horen, die er toe doen, die moeten gebeuren. Dat is niet altijd leuk, maar wel noodzakelijk. Ze vinden het niet altijd leuk om te (moeten) helpen, en soms gaat het dan wel eens vanuit de motivatie 'omdat het moet'. Ik heb soms ook niet zo'n zin om af te wassen, maar toch doe het dan, het moet toch gebeuren, en als je het samen doet, is het gezelliger (meestal dan he ;-) en (vaak) eerder klaar. Ik hoop dat ze dat met de tijd ervan leren.
En nu ben ik benieuwd; hoe gaan jullie in het gezin met klusjes-doen/mee helpen om, hoe kijk jij daar tegen aan?