Over een paardenfeestje enzo

Na een paar weken van veel verplichtingen 's avonds (want EHBO, beleidscursus, vergaderingen etc) kom ik weer in rustiger vaarwater. En dat is maar beter ook heb ik (en anderen ;-)) gemerkt. Iets met stress, 'druk' en een korter lontje enzo. Niks voor mij.
En kijk, daar komt ons meissie aanstappen met een paar peren, geplukt uit (in?) eigen tuin. Ze droeg ze eerst allebei tegelijk, maar liet er een vallen en het lukte niet om die dikke peer met die kleine handjes te pakken terwijl die andere in haar ene armpje geklemd zat, dus kwam ze eerst deze maar brengen. En dat ziet er zo dottig uit als ze zo aan komt lopen he.

En oh wat miste ik m'n spiegelreflexcamera de afgelopen tijd. Vorig jaar had ik hem al een keer laten maken, maar nu had ik weer verkleurde foto's. Hoeveel keer ik wel niet heb gedacht; o, even m'n camera pakken...oh nee... die is kapot. Dan pakte ik het kleine fototoestelletje, maar was ik steeds weer teleurgesteld over de grijzige foto's die het ding maakte. Al kom je soms met een filtertje over een foto heen in picasa ook wel ergens hoor... maar toch ;-)
Maar nu mocht ik een camera overnemen van een vriendin, en daar ben ik helemaal blij mee, ik heb al weken zin om herfstfoto's te maken, dus dat komt er vast nog eens van binnenkort!

En we hebben een geslaagd paardenfeestje van Loïs achter de rug. Nee, we gingen niet met de koets en niet naar het bos, zoals sommigen dachten ;-) We bleven gewoon thuis. Van grote kartonnen dozen (die had Lief meegenomen van z'n werk) had ik voor ieder een 'stal' gemaakt, die ze versierd hebben, dat vonden ze erg leuk en ze wilden hem allemaal mee naar huis, haha, was niet voorzien, maar waarom niet he ;-) verder deden we dressuur, (in groepjes met hoogopgetrokken benen van A, naar B, naar C rennen/lopen) zochten ze 'suikerklontjes' in de wei (in wit papier verpakte tumtummetjes), appelhappen (ze moesten de appel met het steeltje tussen hun tanden zonder te vallen van de ene teil (met water) naar de andere brengen) hindernis springen en moest ik ze vangen (rennen!) om ze aan het halstertouw naar hun stal te brengen. En allemaal kregen ze een heuse rozet, omdat het allemaal winnaars zijn ;-)
Frietjes gegeten en natuurlijk sloten we af met het spel 'De nachtwacht komt'. Dat vond ik zelf ook zo leuk vroeger. Gordijnen dicht en je verstoppen achter de bank. De dreumes mocht ook nog een paar keer de nachtwacht zijn en die bleef maar bengen met de pollepel op dat pannendeksel, geweldig.

De rozetten kocht ik bij Terracottasportprijzen, voor iets meer dan een euro per stuk, kijk, deze (klik).