December-kalender - in de praktijk - week 2

Dag 9: '24000 mensen, sterven per dag aan oorzaken die met honger te maken hebben. Geef 1 euro als je vandaag te eten hebt gehad.'
En dat hadden we. Al aten onze 3 meisjes met het avondeten niet mee; ze hebben buikgriep.

*_*

Dag 10: 'Als jij geld op de bank hebt, in het laatje van je kast, je portomonee, spaarpot of een ouwe sok, dan hoor je tot de 8% van de rijke mensen van de wereld. Geef iets van je spaargeld, zodat anderen kunnen leven.'
Vandaag was het dan de bedoeling dat de kinderen zélf iets zouden geven. Het zak-en-fietsgeld van afgelopen maand moest nog betaald worden, dus dat deed ik maar meteen. Daarvan gaven ze dus meteen een deel weg aan de pot. Met z'n drietjes gaven ze voor vandaag 12 euro aan de pot. Ik was eh... verbaasd eigenlijk. -ik was met elk een euro al blij geweest- 'Ja', zei Sara, 'want ik wil graag dat we een waterpomp kunnen geven'. (ze bedoelt denk ik zo'n waterreinigingssysteem zoals op compassioncadeaus.nl dat is alleen al 55 euro, geen idee of we dat halen)

*_*

Dag 11: 'Haiti is het armste land van het westelijk halfrond. Ongeveer 75% van de bevolking van Haiti heeft geen toegang tot veilig drinkwater. Geef 20 cent voor elke kraan in je huis.'
Sjonge, we kwamen nog aan 9 kranen in ons huis! Ja, want de wasmachine haalt ook water uit een kraan (al zit die er wel achter verstopt), we hebben een buitenkraan aan ons huis, de cv ketel, heeft ook een kraan (nodig) en ja, de wc, daar zit ook een kraan in, die elke keer de spoelbak vol laat lopen. Ik was er zelf nog niet opgekomen, maar ja, zoon die komt daar dan op he
Ik moest nog denken aan al die mensen, die elke dag soms kilometers moeten lopen, om met emmers hun water te halen. Wat hebben we dan toch een luizenleventje met onze kranen in huis. En wasmachines en (soms) vaatwassers....
Dan vraag je je af... hoe is het mogelijk dat we het toch nog zo 'druk' hebben he ;-)

*_*

(De afgelopen dagen bestonden uit veel lichamelijke ongemakken, alles wat je bij een buikgriep kan bedenken, nóg meer gebroken nachten, hier en daar wat korte lontjes, maar ook: matrassen op de grond in de kamer (omdat je nu eenmaal banken te kort hebt als al je schoolgaande kinderen én jijzelf tegelijk ziek zijn -en de man gewoon uit werken is-), veel bakjes thee, heel de dag de houtkachel aan en veel afleveringen van Het kleine huis op de prairie gekeken samen. Nu allemaal weer zo goed als beter)

Dag 12: 'Meer dan 418 miljoen mensen zijn gestorven van honger en slechte hygiëne in de afgelopen 50 jaar. Dat is bijna 3x de hoeveelheid mensen die de afgelopen 100 jaar zijn gestorven in de oorlog. Geef 1 euro voor het feit dat je mag leven.'
Pfoe, wat een getallen. Het idee alleen al dat er zoveel mensen, zoveel zielen zijn (geweest) vind ik al zo... onvoorstelbaar... dan voel ik me net zo'n zandkorrel op het strand ofzo...
Oh en vanavond tijdens de zangavond van onze plaatselijke koren, overviel me hoe mooi de lofzang van Maria eigenlijk is. En zong ik mee zonder me aan het orgel te storen ;-)

*_*

Dag 13: '05.00 uur: Wakker worden.05.30 uur: Tellen van de gevangenen en wassen. 06.00 uur: Ontbijt, twee of drie eetlepels rijst in een metalen bekertje. 08.00 uur: Marcheren naar buiten het kamp waar we op land moesten werken. We werkten tot twaalf uur zonder pauze. Gevangenen hebben geen recht op rust. 12.00 uur: Terug naar het kamp voor weer een paar happen eten. 14.00 uur: Terug naar het land. 18.00 uur: Terug naar het kamp, waar we een kritieksessie hadden. Daarna weer een paar eetlepels eten. 20.00 uur: Ideologische training. Dit was het moeilijkste moment van de dag. Onze ogen vielen dicht van vermoeidheid, maar we moesten opletten. Anders werden we gestraft. 21.30 uur: Tellen van de gevangenen. 22.00 uur: Eindelijk slapen.
Zo zag een dag eruit voor Hea-Woo (70) toen ze een aantal jaren in een Noord-Koreaans strafkamp zat. Daar was ze terechtgekomen nadat ze in China was gearresteerd. Wie vlucht naar China – en dus de ‘heilstaat’ Noord-Korea verlaat – is een landverrader. (bron: Open Doors)
Geef 1,50 als niemand van jullie ooit in een strafkamp heeft gezeten, dank God daarvoor en bid voor alle gelovigen die daar hun dagen doorbrengen.

Nou, de kinderen waren er stil van en waren allemaal maar blij dat we niet in zo'n streng land wonen....

*_*

Dag 14. 'Ben je vandaag naar de kerk geweest, zonder dat je bedreigd bent met de dood of mishandeling? Dank God daarvoor, en geef 1 euro.'

Er werd stilzwijgend 1 euro gedoneerd ;-)

*_*

Dag 15. 'Een derde van de derde wereld bevolking leeft van minder dan een euro per dag. Geef 1 euro als je (papa en mama) een baan hebt.'

Dochter 2 dacht hardop: papa heeft een baan, heeft mama een baan? Nee, mama niet. Ik zucht eens en blijf haar aan kijken... 'Oh jaaaa, de oppaskindjes!'
Omdat ik 'toch altijd thuis ben', is het net alsof ik geen baan heb he ;-)