donderdag 26 maart 2015

Haar fantasie

Onlangs had Micha nog wat stenen (fossielen) gekregen, nog van zijn reis naar Marokko, en die lagen wat mooi te zijn op de kast. Zegt ze: mam, mag ik daar mee spelen? Met wat? Nou, gewoon, met die stenen. Eh ja, natuurlijk. Ze haalt een paar playmobil paardjes, en legt de stenen op tafel. En dan volgen de avonturen vanzelf...


Later haalt ze nog wat meer playmobil spulletjes, en de paddestoel-waxinelichthouder die ik pas bij de kringloop kocht, mag ook mee doen. Die doet dienst als stal.


Ik blijf een beetje bezig in haar buurt, ik vind het zo leuk om haar zo te zien spelen. Ik vind dat zo leuk he, dat ze in een paar stenen, al meteen een verhaal/avontuur ziet om te spelen. Een soort gave is dat.
Hou dat vast, meisje ♥

3 opmerkingen:

Dieneke zei

Wat leuk dat je daar over post.
Het spel van kinderen vind ik ook altijd zo mooi om een beetje op een afstand naar te kijken en mee te genieten.
Ze zijn nog zo onbevangen en kunnen zo lekker in hun spel zitten dat ze niets anders meer zien.
Mooie plaatjes ook joh!

Unknown zei

Ja, heerlijk hè, om naar te kijken..
Gaaf, kids die avontuur zien in een paar stenen.
Love it! (ik herken het helemaal!)

Anoniem zei

Sommige kinderen kunnen uit bijna niets een hele wonderlijke wereld scheppen.