Huifkar-vakantie

Een blogje over onze kort-weekend-huifkarvakantie bij 't Hoefijzer in Zwiggelte! Het was een hele ervaring! We hadden er naar uitgekeken; met een eigen huifkar en paard er op uit trekken, sjonge, als fans van 't Kleine huis op de prairie leek ons dat wel wat.  Na geinstrueerd te zijn, gingen we ervan door, met prachtig weer.
Ik vond het stik spannend. Sara mende, en Micha ging af en toe bij het paard lopen als het nodig was. Ik zat in de wagen met de kleine, en probeerde tegelijk kaart te lezen en de bijna-peuter in de kar te houden ;-)
Zo kwamen we bij een camping aan in Orvelte, we reden bijna te ver, en toen Micha het paard hielp met de scherpe bocht, stapte ze op Micha's teen. Au. Het paard ging in de wei, en wij uitrusten. Sjonge, zo relaxed was het anders niet ;-) (je moet zoveel tegelijk in de gaten houden) maar wel leuk.
Micha zat met z'n voet omhoog, maar het leek mee te vallen. De camping-eigenaresse was een hele leuke vrouw, en we stonden op een heerlijk plekje. Slapen in de huifkar, met veel muggen ;-) maar gezellig.
De dag daarna hebben de kids nog veel gespeeld met de leuke skelter die ze daar hadden. Daarna moest het paard weer ingespannen worden. Daar had ze niet zo'n zin in, het lukte zelfs de camping-eigenaresse niet, en dus moest de baas erbij gehaald worden. Ik vond het maar spannend toen we de weg opgeholpen waren, en het weer alleen moesten doen.



Het eerste stuk ging goed, maar ze ging steeds bokken als ze moest stoppen, en was na een tijdje zelfs bijna niet meer te stoppen. Het werd een beetje onverantwoord zo, dus ik belde met de eigenaar. Die gaf nog wat tips, maar ze had duidelijk haar dag niet, dus uiteindelijk is er iemand gekomen die met ons mee is gereden
(eerst kreeg het paard van hem een heropvoedingscursus van 10 minuten in stop, ho, hooooo ;-) tot ze echt.bleef.staan.) terug naar de camping bij de eigenaar.
Eenmaal daar begon het te regenen...en dat stopte niet meer. Michal was niet meer te houden, zolang in de kar ;-) dus hadden we 's avonds een heel vies dreumesje.

Weer slapen in de huifkar, met de regen tikkend op het zeil. De dag erna mochten we met een ander paard en huifkar nog een tochtje maken (het bleek dat het paard al een paar weken zo niet in haar hum was) maar het was nog steeds heel druilerig weer, dus besloten we eerst met de auto naar het museumdorp Orvelte te gaan. We waren wat te vroeg, maar dat gaf niet, we liepen eerst het avontuurlijke houten pad van Theodoor. Dat was leuk, daarna het museumdorpje in. We kochten nog kniepertjes (nog nooit op, lekker!) en een zak met snoepgoed van vroegah.

Terug bij de huifkar regende het nog steeds, dus besloten we in te pakken en de 3 uur durende terugreis te gaan maken. Sjonge, wat een intensieve, maar ook leuke ervaring zo met z'n allen. ;-) Tja, ook vakantie is een stukje van het echte leven, en dat gaat niet altijd feilloos. Maar we waren en deden het samen, met z'n allen, en het kwam goed ;-)