† 31-08-2003 ~ 31-08-2016
'Mijn lieve kind,
toen 't moeilijk was,
toen heb ik jou gedragen.....'
Toen we op Texel voor de laatste keer over het strand liepen voor we naar huis zouden gaan, bedacht ik me, dat ik je naam nog niet had geschreven in het strand. Ik keek op, en zag Lief lopen, met je zusje op z'n schouders. En meteen zongen bovenstaande woorden in m'n hoofd.
Ik schreef je naam niet in het zand.
Ik hurkte, en maakte deze foto.
En gaf deze bemoediging een plaats in m'n hart.
Toen ik met een lotgenootje besprak dat we de verjaardag van Job op deze dag vieren, zei ze 'Het is zo mooi om te ervaren dat je verdriet gedragen wordt door je geluk. En dat beide emoties naast elkaar kunnen bestaan zonder elkaar te hinderen.'
En ik herkende mijn gevoel in haar woorden.
4 opmerkingen:
Wat een mooi lied is dat! En wat een bemoedigende foto!
Wat een mooi lied is dat! En wat een bemoedigende foto!
Dat is een heel mooie uitspraak.
Wat een mooie, diepe zin! En een bijzondere foto hè.
Liefs! (eindelijk weer eens)
Een reactie posten