Schaatsen en films enzo

En ja hoor, het schaatsen kwam er nog van! Ik had het boekje 'Bobbi in de winter' al heel wat keren voorgelezen deze maand, en nu wou Michal ook wel proberen te schaatsen, net als Bobbi. En dat ging best goed, leuk om te zien!
Ik vond het ook heerlijk om weer even te schaatsen, als tiener deed ik dat zo ontzettend graag! Na een tijdje had ik zere voeten, toch nog eens op zoek naar goede tweedehands schaatsen. Ook Job paste z'n schaatsen niet meer. Tja, het is ook jaren geleden dat we konden schaatsen he, en de kinderen groeien door ;-)
We zullen onze ogen op Koningsdag dus eens goed open houden en op schaatsen letten ;-)

Bij de kringloop zag ik pas de film Het monster van Parijs, voor een euro. Ik hou van tekenfilms, en soms moet je verder kijken dan een titel. (ik hou niet zo van monsters ;-)) We keken hem onlangs en allemaal waren we meteen weg van Vanessa in haar prachtige engel-jurk en het liedje 'La seine'. Ik draaide de tekst uit, en het kind met de meeste aanleg voor muziek en talen hier, zong zachtjes mee. Vaak hoor ik het refrein om me heen ;-) Onder de afwas enzo ;-) Wat een heerlijk liedje!



Ook keek ik pas, na een tip van iemand op facebook geloof ik, The Good Lie.
De film neemt je mee naar de oorlog in Sudan, je vlucht met de kinderen mee, je 'voelt' hoe onveilig het overal is. Uiteindelijk komen ze in een vluchtelingenkamp terecht, en vandaar uit mogen ze naar de VS. Omdat je in het begin van de film hebt gezien hoe ze hebben geleefd en wat ze hebben mee gemaakt, is de cultuurschok die ze ervaren in de VS heel invoelbaar, vond ik. Ontroerend mooi vond ik het om de diepe band te zien tussen de jongvolwassenen (3 mannen en 1 vrouw) en dat ze hun cultuur altijd bij zich dragen. Als een van de jonge mannen (die in de VS voor dokter heeft geleerd) terug gaat naar Sudan om de verloren gewaande broer Theo op te halen, krijgt de film een ontluisterend einde...
Het zet je oa aan het nadenken over hoever je bereid bent om zelf te gaan....