† 31-08-2003 ~ 31-08-2017
Strand... en zee... herinnert me aan jou...
Het is een beetje een simpel ritueel, een gewoonte geworden, om ergens in augustus je naam een keer ergens in het strand te schrijven... waarna altijd de golven komen... en je naam weg spoelen...
Dat vind ik altijd een beetje een moeilijk moment... en toch hoort het erbij.
Het maakt zo zichtbaar wat er gebeurt is...
Je wás er... éven...
je leven duurde maar een paar golfslagen...
en toen was je weg...
je leven 'weg gewist'...
Ik kan je naam natuurlijk ook ergens anders schrijven... buiten het bereik van de golven...
Maar nee.. dit is hoe het was...
En dit is hoe het is...
en dat doet af en toe nog steeds pijn...
Maar daarom maakte ik 2 foto's...
eentje met jouw naam en je broer en zusjes erbij, om te zeggen tegen mezelf: kijk eens, wat een rijkdom; je mag er voor 4 zorgen!
En die andere foto.. die zegt: en dit is wat je verloren bent, een kind, een deel van jou. Ook al zijn de scherpe randjes er van af; verdriet en gemis mag er nog steeds zijn op sommige momenten.
Maar kijk altijd terug... naar die eerste foto... en tel je zegeningen.
3 opmerkingen:
💜
In je hart leeft de herinnering. Hij is weggedragen door de Herder.
Wat heb je het ontroerend beschreven.. Over dat verdrietige moment als die golven -al zo snel- over zijn naam spoelen.. Over het verdriet dat er mag zijn. En over het kijken naar die eerste foto.. je dankbaarheid om de 4 waar je voor mag zorgen..
Dank je wel voor het delen.
Liefs,
denk aan jullie
Een reactie posten