als ik keek in het boek 'Het jaar rond' van Rie Cramer.
Hierbij dat lieve versje.
Het nieuwe kindje
Weet je, bij ons aan den overkant
is er een kindje gekomen.
Een schattig kindje, zo klein, zo klein,
Zijn wiegje staat in de zonneschijn,
Onder de bloeiende bomen.
Soms mag ik wel eventjes bij hem zijn,
Dan mag ik stilletjes kijken,
Naar zijn krulletjes blond,
En zijn neus en zijn mond,
En zijn ogen, die sterretjes lijken.
En hij lacht al wat,
En het is zo'n schat.
Ik wou dat ik ook maar zo'n kindje had,
Zo'n heel klein kindje, alleen van mij,
Ook wel van pappie en mammie er bij,
Maar meer nog van mij.
Dan zou ik er altijd voor zorgen,
Ik gaf het zijn flesje, ik ging er mee uit,
Ik kleedde het aan en ik kleedde het uit,
En baadde het iederen morgen!
Uit: Het jaar rond - van Rie Cramer
1 opmerking:
Ik had hetzelfde boekje en dit was ook mijn favoriete versje! Later nog voorgelezen aan de Polletjes, die er niets aan vonden. Behalve een versje dat we E. aanleerden. Ik weet alleen dat het over koekjes ging. Inmiddels ligt het boekje wegens plaatsgebrek in een doos ver weg, ergens in de berging.
Een reactie posten