Een aantal jaar hebben we ook in de maand mei allerlei spelletjes en acties gedaan met/bij de zondagschoolkinderen, naast dat het leuk en gezellig was, bracht het ook altijd een mooi bedrag op, en dat stuurden we dan als extra gift naar Patrick en Aidah in Uganda. Daar werd dan meestal een koe/geiten/kleding/eten mee gekocht, en vaak kregen we daar dan een foto van, die ik dan deelde voorin de gemeente.
Mary hielp me altijd met de uitvoering, en op een keer kwamen we op het idee om een handpop aan te schaffen die we dan zouden gebruiken in de meimaand. We zochten naar handpoppen, en algauw viel de keus op een schaap. Mary noemde hem Tillo, en zij zou degene zijn die de pop bespeelt/laat praten, zij heeft daar ervaring mee.
Sindsdien zijn Tillo en ik een soort duo geworden; we brengen samen met enige regelmaat voorin de kerk, aan het begin van de dienst, verslag uit van wat Patrick en Aidah hebben geschreven in hun brieven.
Toen ik voorjaar 2019 las dat Compassion een sponsorreis ging organiseren, deelde ik dat langs m'n neus weg met Mary. Ze was meteen enthousiast, en vroeg of ik niet mee wilde. Dat leek me zeker leuk, maar zo'n reis is best duur. Daar viel wel een mouw aan te passen, dacht ze, we konden wel weer acties houden.
Ik twijfelde. Een paar honderd euro is wel te doen...maar 2000...dat is een ander verhaal...
Mary zei me eerst maar te informeren of er nog plaats was. Ik mailde, en er bleken nog een paar plekjes beschikbaar...dus ik moest snel beslissen.
Geen tijd dus om een om een waterdicht plan te maken, zodat die financiën zéker goed zouden komen... want dat vond ik eigenlijk wel noodzakelijk.
De keus was, óf aanmelden in het geloof dat het wel goed zou komen, en het in Gods handen leggen... of niet aanmelden... dat leek het 'veiligst'...
Aangemoedigd door Mary, koos ik, met een bibberend hart, voor het eerste ;-)
Daarna volgden maanden van ideeën uitwisselen en van alles bedenken. Uiteindelijk wisten we het; we zouden etenswaren gaan verkopen, elke zondag na de dienst. En Tillo zou helpen met de marketing ;-)
En dus namen we filmpjes op, waarin Tillo en ik tosti's, soep of taartjes klaarmaakten, en reclame maakten voor ons product ;-)
Dat was heel leuk, en het verkocht goed!
Toen de tijd ging dringen... bleek dat we de helft van het geld binnen hadden. Ik opperde dat het ook nog wel een idee was om na de reis door te gaan met verkopen, tot alle kosten gedekt waren.
Toen begonnen er anonieme giften binnen te komen, van gemeenteleden. Tot m'n verbazing... zorgden zij er met z'n allen voor dat de rest van het bedrag binnen kwam.
Ik voelde me zo klein...
We hadden zelfs nog een aantal weken over, en gingen door met de verkoop, om te sparen voor cadeautjes die ik mee zou nemen, voor de kinderen die ik zou gaan ontmoeten.
Naast dat ik Patrick en Aidah ga ontmoeten, ga ik ook 'onze' Jonathan zien, en Mercy, het sponsorkind van een echtpaar uit onze gemeente, waar ik mee mag schrijven.
En Molly, een 18 jarige jongedame, die ik onlangs ben gaan sponsoren. Ik ben sinds oktober op de woensdagmorgen een christelijk peutergroepje gestart bij mij thuis (als een soort alternatief voor de reformatorische peuterspeelzaal op ons dorp, die dicht ging). Ik vind het heel leuk om te doen, en het loopt heel goed. Het peutergroepje heet 'Molly's vriendjes', want met de opbrengst van de peutergroep, sponsor ik Molly.
Het leuke is dat we het project van Molly ook gaan bezoeken, dus ik kan haar 2 dagen zien, ipv 1.
Ik ging op zoek naar duurzame cadeautjes.
En zo vond ik hele leuke solar lampen, 'little sun'.
Hier is te zien hoe ze op een school in Rwanda worden uitgedeeld, en legt iemand uit wat het voor haar betekent om zo'n lamp te hebben.
Solar Schools Rwanda - Little Sun Foundation from Little Sun Foundation e.V. on Vimeo
Ik heb 6 van die lampjes gekocht,
en 2 extra voor de huisbezoeken die ik ga doen bij gezinnen.
De lampjes heb ik gekocht bij Op zijn plek.
Ik heb ook nog wat spelletjes gekocht (Uno schijnt een succes te zijn, liet ik me vertellen) én, ik kocht ook een nieuwe schaap-handpop; een vriendje voor Tillo; Twinkie. Tegen de zondagschoolkinderen hebben we gezegd dat hij in het engels mekkert, dus daarom reist hij mee naar Uganda, en dan blijft hij daar; in het Compassion project van Patrick en Aidah ;-)
Ik heb er zin in.... nog 2 nachtjes slapen...
