YoY kinderkamp

 Ongeveer een half jaar geleden kwam een vriend naar mij met de vraag of ik deze zomer mee zou willen draaien als leiding op een YoY kinderkamp. Micha en ik hebben dat al 3 x eerder gedaan, maar dat is wel meer dan 10 jaar geleden. Twee keer als een koks-team en een keer als leiding van een groepje kinderen. Nu werd ik gevraagd als één van de kampouders, dat is een duo dat alles aanstuurt tijdens de kampweek. Nogal  uit m'n comfort-zone dus, zo'n leidinggevende taak, want dat is precies iets waarbij ik meestal een stapje achteruit doe om iemand anders voor te laten gaan, omdat leiding geven volgens mij ergens onderaan mijn talentenlijstje staat ;-) 

Ik heb best een tijd getwijfeld, en uiteindelijk besloten om het te doen, en dat we als gezin zouden gaan. Michal viel precies in de leeftijdsgroep van de kampkinderen (6-8 jaar) en de pubers zouden wellicht wat kunnen helpen, al hadden ze daar vooralsnog totaal geen zin in. Met oudste maakte ik de afspraak dat, mocht hij het na een paar dagen echt zo vreselijk vinden als zich voorgesteld, dan zouden we hem op de trein zetten, zodat hij naar huis kon. Eerst leek corona nog roet in het eten te gaan gooien, maar omdat de regels versoepeld werden, kon het kamp toch doorgaan. En afgelopen week was het dan zover, we reden naar Austerlitz!

Alice, de kip, had net die week weer kuikens uitgebroed, ik had toen ze begon er niet bij stil gestaan dat dat niet zo goed uit zou komen omdat we weg moesten. We besloten haar en haar kroost maar mee te nemen, dat zouden de kinderen vast leuk vinden. En dat bleek zeker zo te zijn! De kinderen vonden het erg leuk om naar haar te kijken als ze rond scharrelde met de kleintjes, maar vooral het vasthouden was favoriet. En dus stonden de pubers regelmatig 'kuikentjes uit te delen', zoals Lief dat noemde ;-) Helaas is er 1 van de 6 kuikentjes in het gedrang geplet, dat was erg sneu, en daarna pasten we de regels over het vasthouden van de kuikentjes wat aan.

Om de kinderen van het kamp te motiveren hun kamer netjes te houden, kwamen er elke dag 2 (verklede) 'types' langs, die de kamers controleerden op slordigheid en netheid, daar foto's van maakten, en de kamers kregen dan punten toegekend. Hoe netter je kamer, hoe meer punten. Ik sliep met Sara en Loïs aan de 'meisjes-kant', en ook onze kamer werd gecontroleerd. Harry en Harriet (de schoonmaaktypes) hielden erg van knuffels en kinderen legden vaak knuffels klaar op hun bed zodat ze even konden knuffelen. Loïs' cheetah en mijn konijn waren samen stiekem op onze kamer een zakje chips aan het leeg eten toen Harry en Harriet kwamen controleren.
Dat koste ons punten natuurlijk ;-) Het was echt grappig om te merken hoe motiverend dat werkte bij de kinderen, dat ze punten konden krijgen voor netheid. Er was zelfs een jongenskamer die om een emmer met doek en sop kwam vragen om de vloer te boenen ;-)We hadden een super leuk team van 6 meiden en een jongen, allemaal tussen de 17-20, een man van Lief's leeftijd en onze vriend, die in de 60 is. Er waren 29 kinderen. Elke morgen hadden we na het ontbijt een korte dienst in de zaal waarna de kinderen in hun groepjes Bijbeltijd hadden met hun leiding. Na de lunch was het tijd voor de kampwinkel, waar ze elke dag voor 1 euro snoep mochten kopen. Dat was erg in trek! Daarna deden we spelletjes zoals 6-kamp, waterspelletjes of een spel in het bos. Na het diner was er soms ook nog een activiteit. Michal vond het heel leuk!

Loïs tekent graag, en nadat een paar kinderen haar hadden zien tekenen, vroegen ze of ze iets voor hen wilden tekenen, wat ze vervolgens inkleurden. De plaatjes werden zo populair bij de kinderen dat we de printer maar hebben aangezet om ze te kopiëren, sommigen wilden zelfs kleurplaten mee naar huis nemen. Met een groepje meisjes deed ze ook nog een keer een korte tekenles om stap voor stap een little pony te tekenen, erg leuk om te zien ;-) We hadden een kamplied, maar wat het meest gezongen is is dit liedje; 'het allerleukste liedje', van Make some noise kids.
Het zong zelfs nog door m'n hoofd toen ik thuis weer op bed lag ;-)

Al met al was het een enerverende week! 

Het is ons goed bevallen dat we als gezin mee gegaan zijn, extra handen waren erg welkom. Job heeft elke dag geholpen met de beamer, de oudste 2 hielpen regelmatig met afdrogen en Sara en Loïs hielpen ook regelmatig met de spelletjes. En dat 'leidinggeven', ging meestal als vanzelf met zo'n leuk team en onze vriend bleek erg bedreven daarin. Nu nog 1 (bloedhete) vrije week in het vooruitzicht ;-)