De kas...die staat er al weer een tijdje. Als ik terug kijk op m'n blog blijkbaar in 2014. Onze groene vingers zijn nogal onderontwikkeld, dus we houden het vooral eenvoudig; sla en komkommers, en o ja; wat kruiden. Ik had me voorgenomen om er dit jaar wat meer tijd door te brengen; alleen al de aardse geur als je daar op een zomerochtend binnen komt, rond 7 uur om water te geven, heerlijk vind ik dat.
In de sla zitten alweer luizen en de kruiden zijn al in 't zaad geschoten, 't is maar goed dat we er niet van moeten leven,
want we zouden vast vaak honger hebben ;-) maar vooruit, we doen ons best ;-)
Dit jaar hebben we ook de aardbeien-goten weer vol geplant met aardbeienplanten, en daar hebben we ook al flinke opbrengst van!

Ook op 't Lapje wordt flink getuinierd. Er is een groot stuk van het grasveld omgeploegd, en daar is nu ook van alles gezaaid, o.a een flink stuk 'bloemenweide', ben heel benieuwd of dat goed op gaat komen, mij lukt dat tot nu toe niet zo goed, ik denk dat ik bloemenzaad vaak te diep zaai, maar nu heb ik het op aanwijzingen van onze zwager gedaan, die hovenier is, dus is de kans een stuk groter dat het op gaat komen ;-)
Michal had afgelopen week een weekje vakantie. Aangezien ik gewoon 3 dagen moest werken, en een dag opruimen/poetsen, bleef er 1 dag over om iets te ondernemen. Ik besloot om een avond/nachtje met haar naar 't Lapje te gaan. Ze koos iets lekkers uit in de winkel, we pakten kussens en dekens in, en gingen op pad. We liepen nog even naar het strand (op 5 minuten lopen), zij op haar step mee. Het was eb, dus deden we een spelletje memory op het strand en gingen toen weer terug. Toen vond ze het hoog tijd voor de chipjes ;-)
We maakten een fijn plekje op het grasveldje en ik las een poos voor uit 'Een vriend als geen ander', over een dromerig eekhoorntje, die bevriend raakt met een wolf. Een bijzondere vriendschap, die niemand begrijpt. Want iedereen in het bos weet zeker dat een wolf nooit de vriend van een eekhoorn kan zijn...
Er staan plaatjes in die het verhaal ondersteunen, en dat vindt Michal heerlijk.
Ik hou van voorlezen, en we stopten pas toen het wat kil werd. We gingen naar binnen, staken een kaarsje aan en lazen nog een hoofdstuk ;-) maar toen was het echt bedtijd. De volgende dag zijn we samen met een vriendinnetje naar 't Klokuus geweest, een binnen/buitenspeeltuin, ze hebben daar samen heerlijk genoten ♥
We maakten een fijn plekje op het grasveldje en ik las een poos voor uit 'Een vriend als geen ander', over een dromerig eekhoorntje, die bevriend raakt met een wolf. Een bijzondere vriendschap, die niemand begrijpt. Want iedereen in het bos weet zeker dat een wolf nooit de vriend van een eekhoorn kan zijn...
Er staan plaatjes in die het verhaal ondersteunen, en dat vindt Michal heerlijk.
Ik hou van voorlezen, en we stopten pas toen het wat kil werd. We gingen naar binnen, staken een kaarsje aan en lazen nog een hoofdstuk ;-) maar toen was het echt bedtijd. De volgende dag zijn we samen met een vriendinnetje naar 't Klokuus geweest, een binnen/buitenspeeltuin, ze hebben daar samen heerlijk genoten ♥


4 opmerkingen:
He wat leuk dat je blog weer op openbaar staat! Ik miste het lezen van je blog.
Ik ben weer helemaal bijgelezen en ga je weer volgen.
Groeten uit Uganda,
Miranda vd Berg
Wat leuk, Miranda, vanuit het geliefde Uganda nog wel! Welkom terug, ik heb het blogdraadje inderdaad met enige regelmaat weer opgepakt. Dat hij tijdelijk niet op openbaar stond had te maken met een vervelende link die soms mensen op een spam-site bracht, dat wilde ik even oplossen.
Uganda is idd een mooi land,als je de ellende wegdenkt;)
Ik vind het leuk om jouw Uganda ervaringen te lezen. Ik woon hier inmiddels al een aantal jaar, dus zoveel dingen hier zijn voor mij zo gewoon dat ze mij niet meer opvallen
Lijkt me heerlijk een eigen moestuin, maar ben bang dat ik er ook de groene vingers niet voor heb...:)
Een reactie posten