De Pauw-route

Onlangs liepen we de Pauw-wandelroute. Die start, net als de kikkerroute, bij de Volksabdij in Ossendrecht. En net als toen bij de kikkerroute hebben we even moeten zoeken naar het eerste paaltje, die de start van de route aangeeft. Je parkeert daar op een parkeerterrein, met rondom het bos, en wij lopen dan lukraak het bos in op zoek naar een paaltje. Maar beide routes starten door gewoon de geasfalteerde weg een stukje terug te lopen, en daar zie je dan de eerste paaltjes die je het bos inleiden. Het klinkt nu zo logisch ;-)

 

 Al heel in het begin van de wandeling vond Michal deze veer. Ze raapte hem meteen op, en toen gingen we nadenken van welke vogel die zou kunnen zijn. Mijn eerste gedachte was een zeemeeuw (ja hoor...in het bos ;-) maar al snel kwamen we op het idee dat hij van een roofvogel zou moeten zijn. Geen idee welke, maar dat is het meest aannemelijk aangezien de veer best groot is en vanwege de kleuren. Michal heeft hem de hele wandeling vast gehouden, aan gevoeld en bedacht wat die vogel hier allemaal zou doen, in het bos. Natuurlijk ging de veer mee naar huis ;-)

 

De kikker-route en de pauw-route kruisen elkaar ook af en toe, zoals bij dit ven, waar we weer kikkers spotten en luisterden naar hun gekwaak. Lief, die in deze omgeving op school heeft gezeten, en vaak sport wedstrijden in het bos had, vertelde dat hier vroeger echt een paar pauwen rond liepen. Michal en ik raakten weer wat achterop, omdat één of andere natuurvondst onze onverdeelde aandacht vroeg ;-), en toen ik een hoekje van het pad om ging, zag ik bovenstaand tafereel voor me, ik was benieuwd wat er te zien was en Michal rende voor me uit om te gaan kijken. 'Mam, een hele grote mierenhoop!!'
En ja hoor, een enorme mierenhoop met één en al bedrijvigheid. We zagen mieren met dennennaalden en takjes slepen, en toen we ze wilden helpen door een takje boven op het nest te leggen, kwamen ze allemaal kijken op het topje ;-)

 Ons meisje plukte nog een bosje blijheid langs het pad ;-)
 Ik had een nieuwe lange rok aan, die toch echt een beetje te lang bleek, en ik dus maar vaak optilde aan de voorkant. Ik vind hem heel leuk, jammer dat hij iets te lang is, inkorten kan niet want er zit zo'n leuke rafel-zoom aan ;-)
En zo op het eind van de route gingen toch m'n sandalen weer een poos uit, heerlijk vind ik dat; zeker als het dan zo'n koel zanderig bospad is, om dan lekker op je blote voeten te lopen. Net of je het bos dan nog meer ervaart. Of ja, misschien is dat ook gewoon wel zo ;-)