Ik besloot om een lunch-mandje te maken, en dan Michal van school te halen, en bij de zee te lunchen, dat deden we al eens eerder.
Ik had een donut als toetje (jek!) mee genomen, daar is ze dol op. We aten eerst het brood op in de auto, luisterend naar de wind, ons afvragend of de wind hard genoeg zou zijn om er straks bovenop de dijk tegen in te 'leunen'.
We gingen de dijk op, en probeerden het uit, hmm, soms ging het even, als de wind aantrok. We gingen de dijk af, naar het piertje, het was opkomend water, en de golven sloegen af en toe al over het piertje heen. Naar de punt lopen ging dus al niet meer. Maar ze wilde toch een stukje gaan; 'kom op, mam!'
Ja ja ;-)
Na 5 stappen had ik al natte schoenen van een hoge golf, waar zij om gierde van het lachen.
We gingen maar snel terug; tijd om de donut op te smikkelen; en dan weer terug voor nog een middagje school.
Hou jij ook van winderig weer?
3 opmerkingen:
Ja, heerlijk! Maar om nou te verhuizen naar Zeeland, mwah... Beetje te veel moeite met tegenwind op de fiets. ;)
Gave foto. Ik houd van de wind maar ben wel voorzichtig waar ik dan wandel. Even niet naar het bos, gisteren en vandaag.
Ah wat een lief idee om soort van te 'picknicken' aan zee bij storm. Dat zijn momenten die bijblijven!
Een reactie posten