Dát er dus mensen geweest zijn die 'stap 2' hebben gezet, vind ik prachtig, maakt me blij! Ik las net bijv. op haar blog, dat ze ook (weer) een sponsorkindje sponsord!
Ik weet nog dat ik besloot om via Compassion een kind te gaan sponsoren, nadat ik jaren een kindje via Zending over Grenzen had gesponsord, maar die opeens 'spoorloos' was. Compassion sprak me aan omdat het via de lokale kerken opgezet wordt, en ik kan me zo voorstellen dat je dan meer 'zicht op' de gezinnen en kinderen hebt.
Wat moeilijk om uit al die gezichtjes een kind te kiezen... Noemi bleef me bij, omdat haar naam zo op Naomi* leek, ons nichtje dat na 23 weken zwangerschap levenloos werd geboren...
Een week daarna keek ik nog eens, en zag ik een meisje uit Ghana met de naam Precious! Precious betekend 'kostbaar', en ik vond het zo mooi, deed me ook aan het liedje 'Precious child' denken van Karen Taylor Good... ik kon het meisje in dat gele jurkje niet vergeten, en de andere dag besloot ik haar ook te sponsoren.
Een paar maanden later bedacht ik me opeens dat het zo bijzonder zou zijn om een kindje te sponsoren met de naam van ons vlinderkind Jonathan*, we kunnen niet meer voor hem zorgen, maar zouden zo indirect wel voor een ander kind met die mooie naam kunnen 'zorgen'. Ik stuurde een mail aan Compassion met mijn uitleg erin, en daar werd positief op gereageerd. Per post kreeg ik toen de foto van 'onze' Jonathan Armando thuisgestuurd.
Ik zou er nog wel een paar willen sponsoren, maar het moet financieel wel draagbaar zijn, daarom heb ik besloten om advocate te worden.
Een half jaar terug ben ik 'advocate' geworden, eigenlijk zoveel als vrijwilliger bij Compassion. Maar die term 'advocate' is vast bewust gekozen. Niet zomaar vrijwilliger, je voelt je meer dan vrijwilliger, ik tenminste wel. Ik wás het eigenlijk geworden om mee te helpen met brieven vertalen, maar die hebben ze momenteel genoeg. Ik heb nu 1x geholpen op een evenment (concert) en dat was geweldig! 15 kinderen hadden een sponsor gevonden aan het einde van de avond! Maar om zélf actief sponsors te werven... vind ik eerlijk gezegd nogal eng... ik ben niet iemand die makkelijk voor een groep staat en even uitlegd waar het over gaat. Of mijn familie en vriendenkring eens even doorspit wie nog niet meesponsord.
Een maand terug kreeg ik post van Compassion, geen brieven van de kids, maar een pakketje om 'Een zondag voor kinderen in armoede' te organiseren. Ik heb het uitgepakt, helemaal doorgelezen, de dvd heb ik nog niet bekeken, dat komt nog, weer teruggestopt, en weggelegd... ik durf dat niet hoor...
Maar afgelopen weekend heb ik het toch weer terug er bij gepakt... het zit nl zó goed in elkaar! Op de dvd staan 3 filmpjes, en er zitten 2 teksten bij waar je uit kan kiezen wat je voor wil lezen, afhankelijk van je hoeveelheid tijd. Je kán het ook nog persoonlijk maken door wat over je eigen sponsorkind te vertellen, maar het hoeft niet. Eígenlijk he, eigenlijk hoef ik het alleen maar te dóén...!
En ik gá het doen, ik kan dit toch niet links naast me laten liggen als alles al zo uitgestippeld is, en ik het zo'n geweldig initiatief vind!??
Regelmatig kijk ik op de site van Compassion, voor nieuws enzo, maar vaak kijk ik ook naar de kinderen, naar de namen, al die gezichtjes... vaak blijft me er eentje bij... door de naam of door het gezichtje, of een verhaal...een tijdje terug was dat Evalynn, omdat ik dat zo'n mooie naam vond, ik ga dan voor haar bidden, eigenlijk net zoals ik voor onze sponsorkinderen bid, met 1 verschil dat ik bid of er een sponsor in haar leven mag komen. Ze staat nu niet meer op de site, en zal dus wel gesponsord zijn, nu bid ik mee voor Maite uit Mexico. Waarom zij me bijbleef? Omdat mijn vriendin Judith, die ik via de vlindersite ken, een vlinderdochtertje heeft dat zo heet..!
Ik ben dus blij dat er mensen n.a.v het lezen van mijn blogje een kind zijn gaan sponsoren, ik wist niet dat 'advocat zijn' zo divers kon zijn ;-)
7 opmerkingen:
Ik heb voor Daniel gekozen omdat mijn eerste adoptiekindje( 1993-1998), die ik nooit zal vergeten, waar ik nog zo'n 20-tal brieven van heb liggen, die plotseling verdween uit mijn leven ook Daniel heette.
En daarnaast lijkt hij ook nog eens sprekend op hem. Ik herken wat jij schrijft dat iets een datum of een naam iets met je kan doen. Later las ik pas ( had al( misschien beetje) impulsief voor Daniel gekozen) dat ook Compassion voor je kan kiezen dat vind ik opzich ook wel erg mooi dat je gewoon een kindje krijgt toebedeeld zonder daar zelf een keus in te hebben gehad.Zag later nog een meisje die op de lijst staat van langer dan 6 maanden wachten, die geboren is op mijn trouwdag 22 juni 2000, als het kon had ik haar ook nog genomen gewoon om symbolisch iets moois van die datum te maken.
Ook wij hebben 2 sponsorkindjes (Elisa), eentje via W&D en eentje via Compassion (Mayreni). Ook mijn hart ligt qua geven echt bij de kinderen over de hele wereld die het zo nodig hebben. Met Mayreni schrijven we regelmatig en het is zo dankbaar om te lezen dat ze zo blij is met onze brief en stickertjes, en dat ze ook echt over Jezus mag leren op school. Ik kan het ook echt iedereen aanraden! Ook ik heb die brief gekregen waar jij nu over schrijft, om mensen in je kerk over het werk van Compassion te laten zien. Ik heb ook wel eens gedacht dat ik dat eigenlijk gewoon moest doen! Maar toch die stap telkens niet genomen.... Wat prachtig dat jij dat nu wel doet! Mijn steun heb je!
Liefs, Anke
Hoi Hadasse, ik ben gegrepen door je verhaal.
zoals je je nu hebt uitgedrukt op je blog, zo kun je ook gewoon jezelf zijn als je voor een groep staat. Ik weet zeker dat met deze manier van "gewoon je zelf zijn" heel goed uit de verf komt met je verhaal. Mensen zoeken geen mooi praters maar mensen met een hart, en dat is wat jij absoluut uitstraald, go for it, je kunt het ! "Ik vermag alle dingen in Hem die mij kracht geeft "
Ik ga nu even bij Compassion kijken, ik ben er al mee bekend, en door jouw bericht word ik er opnieuw bij bepaald..dus dat is wat je doet met twijfelaars ;-)
lieve Hadasse!
Heb net het formulier uitgeprint...maar de gegevens zijn al doorgegeven......We gaan "jouw" Maite sponsoren!!!!!!!!
Ik wilde ook al zo graag allang een kindje helpen en Ries wilde het ook meteen toen ik het hem vanavond vroeg.En juist een Maite,net zoals jij een Jonathan sponsort....
Een dikke Knuffel en veel liefs van Judith,mama van Maite* ons vlinderkind en Kjell
Dat gaat je lukken hoor!
Je hebt zo'n passie voor Compassion en de kinderen dat straalt er af, daar hoef je geen arvaren spreekster voor te zijn. Ik denk aan je en ben natuurlijk benieuwd naar het verhaal.
Ons Sponsor kindje, gekozen door Compassion, heet Lucas en woont in Brazilie. Dat vind ik erg gaaf, wij hebben daar eerst zendelingen gesponsord en precies toen dat klaar was kwam hij. Hij is 11, net als onze zoon Julian.
Maar tegelijk is een deel van m'n hart achtergebleven bij Lungeliwe in zuid-afrika.
Toen wij daar 10jr.geleden woonden hebben we haar 3mnd.bij ons in huis gehad. Toen is ze geadopteerd door een lieve zuluvriendin, wij beloofden haar en haar man dat we hun wilden ondersteunen om Lungeliwe naar de zendingsschool te kunnen laten gaan. 4 Jaar geleden heeft mijn man ze nog bezocht maar sindsdien geen contact meer gehad, zo jammer.
Ik wil graag dat het contact wordt hersteld, maar dat is nog niet zo makkelijk...
Geen geregistreerde adressen, geen bankrekening, 't is echt in the bush daar maar ik hoop via hun kerk contact te krijgen, dit zit me al zo lang dwars! Mischien wil je er aan denken in je gebed, ze is nu 14 op haar 3e kwam ze bij ons omdat ze al 18mnd. in het plaatselijke ziekenhuis woonde(de helft van haar leventje!), achtergelaten...
Ze woont bij een hele lieve fam.die zielf al 4kids hadden en waarvan beide ouders moeten werken om rond te komen.
Gods zegen over je Advocate activiteiten en in alles eigelijk;)
Adriana
Hallo Hadasse,
Al sinds je 'lid' bent van De Mama Blogs kom ik af en toe even bij je kijken. Ben erg geroerd door de liefde die doorklinkt in je woorden wanneer je schrijft over je sponsorkindjes. Heb de site van Compassion uitgebreid gelezen en een week terug het er met mijn man over gehad ... om er vandaag (na het lezen van jouw blog over Tibor) op terug te komen. Met z'n viertjes hebben we de foto's van de sponsorkinderen bekeken en wij gaan Harriet sponsoren, een meisje van bijna 5 jaar uit Uganda. Het formulier is ingevuld en wel, klaar om te posten! Dankjewel!!!
hoi hadasse,
wij hebben ook een sponsor kindje al een tijdje geleden zijn wij naar een cocert geweest van michael smit. weet niet of je die kent, dit concert was ook grotendeels gericht op compassion. hoe hij hete weet ik zo even iet het is een hele lastige naam!maar ik weet wel dat het erg leukis om brieven over en weer te sturen. en te zien hoe hun het hebben!
leuk om te zien dat jij dit soort dingen ook allemaal doet!
Een reactie posten