Herfst...

Alhoewel het overdag nog heerlijk nazomers weer is hier, verraden de hoeveelheid verkleurde bladeren op de grond en aan de bomen dat de herfst toch echt deze week zijn intrede doet.
Ik hou van de herfst. Ik hou van de kleuren en de melancholie die herfst brengt... Ik weet niet of dat nu komt dat ik in dat jaargetijde geboren ben, maar ik vind het prachtig om alles te zien verkleuren, dat de wind wat aantrekt en met de blaadjes speelt, en dat het af en toe al weer tijd wordt om de houtkachel weer aan te steken.

Heerlijk met de warmte van het vuur in je rug samen een boekje lezen voor de kachel ;-)
De houtvoorraad is van de zomer ook weer lekker aan gevuld door Lief, en dat geeft alvast een warm gevoel. Bovendien zien die goed gevulde houthokken er zo mooi en gezellig uit, met de opgestapelde stammetjes...

Het zou voldoende moeten zijn om de winter door te komen.

Al een paar keer had ik hem zien staan in de folder van de Xenos, een prachtige teakhouten schaal, maar ik vond de prijs te zot voor woorden eigenlijk. Maar goed, het is wel teak hout, en dat is natuurlijk duur. Maar toch. (Een Compassion kind zou er bijna een maand van onderhouden kunnen worden. Ja, ik denk tegenwoordig wel vaker in zulke 'termen' ja, dat heb je als je vrijwilligerswerk net iets meer voelt als 'vrijwilligerswerk', als het gewoon een deel van je hart is geworden...;-)
Maar toen ik nog een 'meevallertje' vond, kon ik het toch niet laten, en heb ik een mooie uitgezocht. Niet een was er hetzelfde en allemaal erg zwaar ;-) Ik hou erg van dat stoere robuuste hout.
Een zakje herfstpotpourri en wat vondsten van de kinderen uit het bos erin, en nu staat hij 'herfst' uit te stralen op tafel ;-)
(Lief zag 'em, tilde 'em op, bekeek 'em. 'Hoe kom je daar nu aan?'
-'Gekocht'.
'O, dat kan ik toch ook maken..' ;-))

Al heel wat keren had ik bij m'n hortensia's gestaan in de tuin. Mezelf bedenkend dat ik dat elk jaar doe, ik vind ze zo mooi en denk elk jaar: ik ga er eens een krans van maken. Maar elk jaar kwam daar niks van. Ik dacht: dat lukt me toch niet. Het leek er op dat het dit jaar weer zo zou gaan. Ik had wel al gezocht op internet of ik een beschrijving kon vinden hoe je zoiets aan moest pakken, maar niks gevonden. En toen zag ik op eens deze post bij Olliebollies, die ik volg. Ik gaf een reactie, en Raquel mailde me die dag nog hoe ze de krans gemaakt had. En dat klonk helemaal niet zo moeilijk. Ik besloot het toch eens te gaan proberen, en kocht een krans (3 euro) in een bloemenwinkel.
Met de beschrijving van Raquel in m'n hoofd ging ik aan de slag. Ik had wel meer nodig dan ze gezegd had, maar gelukkig heb ik wel 4 flinke struiken hortensia's staan, dus dat was geen probleem. Job sloeg alles nauw gade, en rende nog een paar keer voor me om extra bloemen.

Nou, en het resultaat viel me helemaal niet tegen eigenlijk. Ik vond het wel jammer dat ik geen gipskruid had kunnen bemachtigen, want dat vond ik in de krans van Raquel net een beetje extra geven.
Maar goed, voor een eerste krans, is ie best leuk gelukt. In het midden heb ik een dikke roze kaars gezet, en het staat heel sfeervol als ik die 's avonds aansteek. Ik hoop dat ie ook een beetje mooi indroogt. Dan mag ie een jaartje blijven hangen, en maak ik volgend jaar weer een nieuwe ;-)

Voor degene die dat ook eens willen proberen, hier de beschrijving die ik van Raquel kreeg:
"Het is heel gemakkelijk. Je hebt een oasekrans (tuincentrum), 6 dikke hortensiabollen en 3 grote takken gipskruid nodig. Je legt de oasekrans eventjes in een laagje water zodat deze vol gezogen is. Dan leg je hem op een groot bord om lekken te voorkomen. Van de hortensiabollen knip je kleine trosjes (niet te klein maar ook niet groot). Deze steek je in de oasekrans met of en toe een paar takjes gipskruid. Ik vind het zelf het makkelijkst om tegen de wijzers vd klok in de krans rond te werken.
De krans kun je , als hij klaar is, zo op laten drogen. Als hij droog is dan kun je hem ook leuk ophangen!"