Masada en de Dode Zee...en naar Jeruzalem!

21 mei 2010

Om half 7 ging de telefoon, die dienst moest doen als wekker, maar Elina liep al gedoucht rond terwijl ik net lag bij te komen van een kort nachtje. We hadden tot 1 uur 's nachts liggen kletsen...;-)
Het ontbijt was weer heerlijk en om 8 uur stond iedereen met z'n koffer bij de bus. We reden naar het rotsmassief Masada.

We gingen met de lift omhoog en daar bevond zich van alles wat je kon bekijken en je in kon beelden hoe het vroeger was. Beneden hadden we eerst het indrukwekkende verhaal gezien op film wat zich daar heeft afgespeeld lang geleden. Bovenop de berg bezochten we o.a de resten van een paleis wat koning Herodus daar had laten bouwen. Ook het badhuis, en in een soort ondergrondse grot zongen we het lievelingslied van Henk Binnendijk 'Ik bouw op U, mijn schild en mijn Verlosser', dat klonk prachtig. Daarna was het tijd om weer naar beneden te gaan, ik liep echt te puffen van de hitte daar boven dus besloot om ook weer naar beneden te gaan met de lift, maar Elina besloot te gaan lopen. Toen ik in de lift naar beneden zakte, zocht ik haar, ik zag haar niet bij de groep, maar tot m'n grote verbazing zag ik haar met nog een paar jongens van de groep veel verderop rennen. Ze kwam rood en warm benenden aan, waar Henk haar meteen een drankje aan bood ;-)
Daarna reden we weer verder met de bus en stopten we bij een restaurantje om wat te eten. Ze verkochten er ook souvenirs, en ik kocht een echte roze Sara-rugzak, met een hondje en 'Israel princes' er op ;-) Het was te laat geworden voor de wandeling in het natuurreservaat En Gedi die op de planning stond. We gingen meteen richting Dode Zee. Eerst bezochten we de cosmetica fabriek wan Ahava, die allerlei producten verkoopt met dode zee zout/mineralen erin verwerkt. Daarna rijden we naar de Dode Zee.
We verkleden ons snel en lopen naar de Dode Zee. Het water heeft een lekkere temperatuur en het is een gekke gewaarwording hoe je gewoon in/op het water kan zitten en hoog drijven. Ik probeer het wel vier keer uit, ik vind het zo'n wonderlijk iets. Elina en ik smeren ons en elkaar in met modder en we hebben veel lol.

-In de Dode Zee-
Het zoute water gaat wel erg prikken op verschillende plaatsen en na een tijdje spoelen we ons af onder de douches.
We lopen naar het zwavelbad. Dat voelt heel heet aan, maar eenmaal er in is het heerlijk om je hoofd op het randje te leggen en ontspannen te drijven.

-Samen met Henk relaxen in het zwavelbad-
Veel te snel komt Pim dat we eruit moeten. We rijden met de bus in een uur naar Jeruzalem. Onderweg zien we de berg Nebo nog, waar Mozes op gestorven is. Het is ongelofelijk om in Jeruzalem binnen te komen rijden. Bijzonder bijzonder om hier te mogen zijn. We pakken onze koffers en gaan naar onze hotelkamer in Ramat Rachel hotel. We moeten onze 'heilige kleding' (onze benaming voor kleding die benen en schouders bedekt) aan doen, omdat we naar de klaagmuur gaan want daar gaan we de begroeting van de shabbat mee maken.
Wat indrukwekkend om zelf voor die klaagmuur te staan, die ik al zo vaak op plaatjes heb gezien. Indrukwekkend om ál die mensen in hun Bijbel te zien leven en te bidden, op een of andere manier straalt er zoveel hoop uit, zoveel verwachting...
Ik heb vooral, met veel respect en liefde voor het Joodse volk, stilletjes alles gade geslagen en in me opgenomen.
We rijden terug naar het hotel waar we een luxe diner krijgen. Na het toetje gaan we meteen door naar de Bijbelstudie om kwart voor 9. Om half 11 is het klaar. Helemaal moe gaan we meteen naar onze kamer om te gaan slapen...in Jerusalem...