Naar En Avdat en een jeepsafari door de Schorpioenenpas

20 mei 2010

Het is een koude nacht, en ik ben regelmatig even wakker, maar om een uur of 6 ben ik echt wakker. We gaan meteen maar douchen. Na een heerlijke warme en frisse douche kruip ik op een bankje om over de vorige dag te schrijven, en zie voor me langzaam de rest van de groep wakker worden. Om 8 uur gaan we ontbijten. Wat stokbroodjes, yoghurt, ei, en tomaat/komkommersalade de (inmiddels beruchte) koffie 'met stukjes' en de hele zoete thee. Daarna klets ik nog wat met Henk en dan is het opeens al tijd om de koffers te pakken.
Het in de bus zitten is nooit vervelend, want er is altijd zoveel te zien buiten. En de gids Leah vertelt regelmatig iets over het gedeelte waar we door heen rijden of wat buiten te zien is.
We stappen uit om een wandeling te gaan maken in En Avdat, een wadi nabij de woestijn Zin in de Negev woestijn. Vanuit Midreshet Sde Boker (waar de graven zijn van Ben Gurion en zijn vrouw Paula), hooggelegen, kijk je uit op deze woestijn en deze wadi En Avdat.
Het begin van de wandeling is rustig, en de de hoogten aan weerszijden indrukwekkend.

(Foto: Simeon Geleynse)
Na een tijdje steken we een beekje over, en komen we bij de waterval. Dan begint de heuse klim naar boven. Dat is niet voor iedereen van de groep een makkie, en ik hoor in de categorie die nogal wat stops nodig had om uit te puffen. Niet erg, want het uitzicht is prachtig.

Eenmaal boven is de bus daar gearriveerd en heeft Asher (de buschauffeur) weer broodjes gekocht voor de lunch. Tegenover de ingang van kibboets Sde Boker, waar zich de ‘hut’ van David Ben Gurion bevindt, gaan we picknicken. Asher heeft als toetje een vreselijk lekker gebakje gekocht, een soort tompouche, maar dan nog lekkerder. ;-)
Er is geen tijd meer om naar de kibboets van Sde Boker te gaan om de hut ed van Ben Goerion te bekijken, maar we rijden meteen door naar Yerocham voor de jeepsafari.
We stappen in de jeeps en ik mis Micha meteen. Wat zou hij dit gaaf gevonden hebben zeg!!

We rijden naar het Grote Keteldal en de Schorpioenenpas.
A-dem-be-ne-men-de uitzichten!!
Jammer dat je niet in 3D kan fotograferen, want het is niet in foto's te vangen zo indrukwekkend....
En terwijl ik die wijdse uitzichten op me in laat werken, voelt het net of God naast me staat en zegt:
'Zie je dat?
Hoor je dat?
Dat heb Ik allemaal bedacht, allemaal geschapen,
het is door Mijn macht,
door Mijn wil,
door Mijn hand ontstaan....'

Over af en toe ruige wegen rijden we verder naar de oase van Ein Zin. De gids gaat ons voor naar het centrum van de oase. Hij vertelt ons dat de oase aangetast is door milieuvervuiling (afvalstoffen van een fabriek als ik het goed heb). En dat is goed te zien. De palmbomen staan er triest bij, al doen ze erg hun best om er weer boven op te komen, het herstel kan nog wel een tijd duren.
De bus wacht op ons en in een uur rijden we naar Arad, waar we in een hotel, midden in de stad verblijven. We hebben een kamer op de 6e verdieping. De kilte van het hotel en de herrie van de stad is opeens een soort van 'shocking' nadat we een nacht in het serene Beerotayim hebben doorgebracht....