Yad Vashem, en naar Nof Ginosar

25 mei 2010

Ons laatste ontbijtje in Jerusalem. We pakten de koffers en brachten ze naar de bus, die, met onze nieuwe gids, op ons wachtte. We gingen naar Yad Vashem, waar de slachtoffers van de holocaust worden herdacht. Daar liepen we eerst door de laan van gerechtigheid waar men bomen geplant heeft t.h.a de mensen die Joden hebben geholpen in de oorlog. De boom van Corrie ten Boom was nog klein. De gids vertelde dat dit de 2e boom van Corrie is, want de eerste verdroogde helemaal toen Corrie overleed....
We liepen naar het museum ter nagedachtenis aan de slachtoffers van de holocaust, en daar was een enorme hoeveelheid aan foto's, filmpjes en persoonlijke spullen van het gebeurde en de slachtoffers te zien. Erg aangrijpend. De hoeveelheid van 6 miljoen vermoorde mensen gaat mijn voorstellingsvermogen te boven...

We liepen naar het herdenkingsmonument van de 1.5 miljoen vermoorde kinderen. Tranen prikten achter m'n ogen toen ik besefte dat van die 6 miljoen mensen, 1.5 miljoen nog kinderen waren...
We kwamen in een donkere ruimte, waar 5 kaarsen stonden, en die vlammetjes werden weerkaatst tegen de muren en het plafond, waar spiegels hingen. Overal waar je keek, zag je kleine vlammetjes...ter nagedachtenis aan al die kleine kinderen....
Daarnaast wordt daar 364 dagen per jaar, de namen met leeftijd, van ál die kinderen, voorgelezen. Toen ik binnentrad, noemden ze een naam van een jongetje van 6 jaar...daarna een naam van een meisje van 1 jaar... ik kon mijn tranen niet langer binnen houden...
Tot in m'n tenen geraakt liep ik zachtjes naar buiten, en was ik blij dat ik een zonnebril op had...
We gingen weer naar de bus en verlieten Jerusalem, en in een uur reden we naar de berg Karmel. Daar vlakbij zat een eettentje waar we gingen eten. Daar aten we de typisch Joodse broodje, gevuld met vegetarische balletjes en groenten, de fallafel. Heerlijk!

Daarna gingen we naar een klooster, op de berg Karmel, van waar we een prachtig uitzicht hadden. We verzamelden en Henk gaf een bijbelstudie, over die plaats. Als Elia naar Achab gaat kan je zien aan zijn woorden dat hij helemaal gaat voor z'n roeping. God heeft mensen nodig die zich voor Gods zaak in willen zetten. Het volk hinkte op 2 gedachten: Baal of God. Verder beprak hij het feit dat Elia 7x moest bidden, smeken, huilen, voordat er een wolkje verscheen, terwijl God regen had belóófd. Volharding in gebed is belangrijk.
Daarna stapten we in de bus, en reden in een uurtje naar Nof Ginosar, aan het meer van Galilea. Leuk is dat we daar in een soort van mini vakantiehuisje voor 2 personen mochten verblijven.

's Avonds hield Henk een bijbelstudie over Openbaringen 21:16. Hij vertelde dat het belangrijk is om een hoge muur om je leven te hebben, zodat je niet vatbaar bent voor alle verleidingen, maar een muur met open poorten. Zodat je wel contacten kan houden. 'Hoe dichter je bij God bent (leeft) hoe dichter je bij de mensen kunt zijn', zei Henk.
Openbaring 21:16, de diamant verwijst naar hard steen, het is sterk, het goud, verwijst naar Gods heerlijkheid, het glas verwijst er naar dat we doorschijnend moeten zijn, helemaal onszelf, God zegt zelf: 'Ik Ben die Ik Ben'.
In de tekst staat dat de fundamenten versierd zijn met edelstenen. Vreemd, voor fundamenten, die zijn voor de stevigheid alleen, en zie je niet. Maar voor God is het onzichtbare (innerlijke, relatie met Hem) belangrijker dat het zichtbare (uiterlijke, hoe de wereld jou ziet). -Openbaringen 21:19
Henk vertelt nog hoe parels gevormd worden. De zandkorrel die de oester in komt, irriteert, en daarom omwind hij hem met parelmoer. Iedereen heeft (irritante ;-) zandkorrels in z'n leven. Henk moedigd ons aan om voor de zandkorrels in ons leven te gaan bidden.
Als tip geeft hij dat als je 'tank' leeg is (lijkt) van liefde of geduld voor die persoon, schakel dan over op een andere tank. Door Jezus genade kunnen wij beschikken over meerdere tanken, niet alleen liefde en geduld, maar ook zachtmoedigheid, zelfbeheersing, blijdschap en trouw.
En met die mooie gedachten, was het weer tijd om te gaan slapen...