woensdag 28 juli 2010

Bijna tijd voor afscheid...

Terecht merkte een bloglezeres bij m'n vorige stukje op dat ik veel minder blog over Tibor dan vorig jaar. Dat is zo, en dat heeft zo z'n redenen. Ik denk dat de belangrijkste reden is dat we ons handen veel meer volhebben aan Tibor dan vorige jaren. Mijn gedachte dat het wel steeds makkelijker zou worden, blijkt in zijn situatie dus niet op te gaan ;-) Behalve de vele leuke momenten, lopen we er steeds tegenaan dat hij onze grenzen voortdúrend op zoekt. Dat is erg vermoeiend, vaak sfeer bepalend en frustrerend. De tolken zijn wel een uitkomst, en die heb ik dan ook verschillende keren gebeld. Tegen hen zei Tibor dat hij het ontzettend naar z'n zin had, en alles heel leuk vond. Tja.
Dat is ook duidelijk te zien op de foto die we vanmiddag maakten, elk jaar krijgt hij van ons een fotoboekje mee met foto's erin van wat hij deze vakantie allemaal heeft meegemaakt hier in ons gezin. Op de voorkant doe ik dan altijd een foto van ons allemaal op het gras. Dat weet hij natuurlijk, dus hij ging er eens goed voor zitten ;-)



Want, de vele mooie momenten hebben we natuurlijk vastgelegd, zoals toen we gister naar de bioscoop gingen in Vlissingen, daar hebben we de film Toy Story 3 in 3D gekeken ;-)



En hier op de waterglijbaan, toen m'n vriendin Miranda kwam met haar kids, was een geweldige dag, met 9 kids om ons heen! ('k Was 's avonds wel moe hoor Miran'! ;-)



Op aanraden van de tolk had ik een mooie afstreep-kalender gemaakt. Ik had er een gemaakt met een bus die aankwam in Holland, en dan een weg met haltes (elke halte een dag) tot dat de bus weer terug rijdt naar Hongarije, moest hij elke avond een halte in kleuren. Dat ging best goed. Tot dat hij het niet kon laten om een paar haltes meer te kleuren, toen ik even niet keek. En dus was hij er gister heilig van overtuigd dat hij morgen echt al naar Hongarije ging. Maar, de tolk heeft hem weer uit de droom geholpen en nu weet hij dus dat het nog 2 nachtjes slapen is voor we hem naar de bus brengen...

(P.S: En onder het tikken van dit bericht, werd ik een paar keer gestoord door kindjes die kwamen plassen -en dan wilden blijven hangen- en bij de derde keer vertelde Tibor me dat hij de tolk wilde bellen...ik was het er niet mee eens, en zei dat hij nu toch wist dat hij nog 2 nachtjes moest slapen, maar dat was het probleem niet... een klein gesprekje met Anna later, weet ik nu dat hij morgen zijn verjaardag wil vieren. Want, dat deden we vorig jaar óók toen hij hier kwam. Herinnert u zich deze taart immers nog?!! U niet, nou, hij wel hoor. Dus. Als u me wilt verontschuldigen, ik ga eens kijken of ik alle benodigdheden in huis heb, om een taart te bakken ;-)

5 opmerkingen:

Juud zei

Nou t feit dat hij zich nu juist die taart nog herinnert.. laat al zien dat jullie t goed gedaan hebben, je hebt hem fijne herinneringen meegeven voor later....en ondanks dat t niet altijd mee viel voor jullie zijn deze drie weken voor Tibor vast weer onvergetelijk geweest en daar doe je het toch voor lijkt me.. Volgende week maar eens lekker zelf weer genieten van jullie vakantie met je eigen gezin!
xx juud

Mellody zei

Na intensieve weken met Tibor kunnen jullie in ieder geval met voldoening terug kijken. Wat hebben jullie je weer ingezet voor dit kereltje. Ik kan me voorstellen dat het enorm vermoeiend is om alles in rechte banen te leiden als hij voortdurend de grens op zoekt. Vooral ook om de sfeer in het gezin voor alle partijen gezellig te houden. Misschien is het de moeite waard om daar eens met de 'achterban' in Hongarije over te praten omdat er (zoals je zelf in één van je reacties bij mij al zei) misschien iets meer aan de hand is ?!? Voor Tibor zou het ook fijn zijn als hij daar , bij het opgroeien, wat meer in begeleid wordt. Succes nog even!

Mellody zei

He, sterkte vandaag!

Anoniem zei

Succes morgen; ik weet zeker dat hij in zijn hoofd en hart weer een schat aan mooie herinneringen meeneemt!

De Repel zei

Je bent een bijzonder mens. Als onze kinderen groter zijn wil ik het ook, gastouder zijn, en ik heb er zoveel respect voor dat jij dit nu al bent met kleine kindjes. Chapeau!