...en toen vierden we afgelopen donderdag Tibor's verjaardag, ik hing slingers op en samen maakten we een taart en versierden die met fondant en hagelslag, kaarsjes erin, en hij ging er helemaal voor zitten, daarna nog een cadeautje, een oranje horloge en het verjaardagsidee was helemaal compleet! Het was zo leuk om zijn opgetogen snuitje te zien!
De volgende dag was de dag dat we hem terug naar Zwolle zouden brengen. In overleg met Job en Sara hadden we besloten dat zij bij een tante zouden gaan spelen, omdat 2x achter elkaar 2,5 uur in de auto zitten toch wel erg lang is. Dus met Loïs en Tibor togen we naar Zwolle. Gelukkig niet veel file, dus we waren er op tijd. Helaas had de bus wel wat vertraging, maar een uur later was het dan toch zover. Toen we aankwamen zag Tibor al een meisje uit zijn tehuis, en vanaf dat moment week hij niet meer van haar zijde. Hij nam (zoals gewoonlijk) geen afscheid van ons, maar zwaaide wel naar ons toen de bus weg reed.
Nu zijn we weer een dag verder. Tibor is inmiddels weer goed aangekomen in Hongarije heb ik begrepen. Wij voelen nu hoe moe we zijn, hoe inspannend deze vakantie was, en de rust voelt nu dubbel als 'rust' aan. We kijken met een glimlach terug op de mooie momenten, maar onze gevoelens zijn heel dubbel. We twijfelen er namelijk over of we volgend jaar Tibor weer uit willen nodigen. Voor nu is het echt genoeg geweest. Maar dat was niet het beeld waarmee we er 3 jaar geleden 'instapten'. We gingen er voor, vast besloten om een leuke en liefdevolle relatie op te bouwen met het weeskind dat in ons gezin een plekje zou vinden, een keer per jaar (uit te breiden naar 2x per jaar) in ons gezin, en de rest van het jaar dmv brieven en foto's, en in onze gebeden. Nu blijkt dat de afgelopen 3 weken ons gezin zoveel gedaan heeft, slaat de twijfel toe....
Dat vind ik moeilijk en pijnlijk....
Maar voor nu........hebben we nog 3 weken vakantie met ons hele gezin, en daar gaan we van genieten! We zijn bezig om onze Landrover Defender uit 1978 op te knappen....! -wordt vervolgd- ;-)
8 opmerkingen:
he lieve San,.. sjonge dan is het wel heel heftig geweest, want ik denk niet dat jullie er zo snel aan zouden twijfelen om iemand terug te vragen...
Gedurende de afgelopen weken vroeg ik me af of zijn gedrag ook niet deels te maken heeft met leeftijd?
't Is natuurlijk ook erg lastig dat je zo slecht met hem kan praten over dingen door die taalbarriere.
Nou, iig hoop ik dat jullie heerlijk kunnen uitrusten in de komende drie vakantieweken!
Veel liefs van Jes
Dag Sandra,
met belangstelling heb ik vorig jaar en dit jaar weer gelezen over jullie gastvrijheid aan Tibor. Dapper dat jullie hier een paar jaar geleden aan begonnen zijn en ook dapper vind ik het dat je zo over jullie twijfels durft te schrijven. Geniet van de komende drie weken met jullie 'eigen' gezin en neem de tijd om de belevenissen van de afgelopen tijd een plekje te geven en jullie keuze te maken. Sterkte daarmee.
groet Wiek
Ook al hebben wij geen ervaring zoals jullie met een vakantiekind, ik kan me de 'inbreuk' -dit woord doet absoluut geen recht aan wat ik bedoel- die het heeft op je eigen gezin goed voorstellen. Het lijkt zo haaks te staan op je idealen en bedoelingen en iets wat je met je hart zo graag wilt ... . Fijn dat jullie eerst heerlijk vakantie gaan vieren, ik ben benieuwd naar het vervolg over jullie Landrover.
ja nu even zelf gaan genieten en uitrusten . he wat leuk jullie hebben ook een landrover..Ries zegt dat jullie de opvolger van de onze hebben.. wij hebben een landrover series 2.5(109) uit 1970. Hij moet nog flink opgeknapt worden en hij rijdt momenteel even niet.. we hebben hem langer dan 3 jaar.. en hij heeft wel gereden hoor .Kjell heeft er als baby al eens een ritje in gemaakt naast zijn papa. Toen we hem hier heen wilden brengen van Den haag stopte hij er mee en Ries had nog geen tijd om er aan te klussen.. dus is hij op een autoambulance hierheen gekomen
Sandra, ik heb ook vorig jaar en dit jaar weer meegeleefd en gelezen met de belevingen van jullie met Tibor. En vorig jaar al en dit jaar meer bekroop mij al een gevoel van enorme bewondering voor jullie dat jullie je huis en hart open zetten. En ik begrijp jullie motivatie en liefde om drie jaar geleden dit op te starten. Neem jullie drie weken om heerlijk weer je eigen gezin te vormen. En daarna in gebed een beslissing te nemen.
En wat die beslissing ook wordt, het is goed. Want het heeft niks te maken met het niet gunnen of wat dan ook. Maar uiteindelijk is je eigen gezin waar je de verantwoordelijkheid over hebt en dat gaat voor. Hoe graag je ook een ander kind die liefde binnen jullie gezin wilt geven.
Via via op jullie weblog terecht gekomen. Wat bijzonder wat jullie doen voor de Hongaarse kinderen in een kindertehuis. Maar ook een opgave voor jullie gezin.Het leven in een kindertehuis verschilt enorm ( als dag en nacht) van een gezin. Wij zien dat hier in Roemenië ook, het is voor de kinderen vaak een kwestie van de sterkste wind. Misschien speelt jaloezie ook een rol in zijn gedrag, en probeerde hij juist door zijn gedrag jullie voor hem zelf te krijgen. Je moet niet vergeten dat kinderen in kindertehuizen de aandacht van een leidster/leider met 15 of meer in een groep moeten delen. Bovendien is de Oost Europese cultuur anders dan die in het westen , weten wij inmiddels uit ervaring. Al met al petje af dat jullie dit al een aantal jaren doen. Gelukkig hebben jullie een stichting waar je op terug kan vallen met je vragen en mag je ook dit alles in gebed aan God voor leggen.
:( Moeilijk inderdaad, maar je hebt nog even om bij te komen/tot rust te komen en een beslissing te nemen, toch?
Vind het sowieso superknap dat jullie dit doen! Meer dan bewondering voor!
Dat lijkt me heel erg moeilijk maar je hebt nog even de tijd om over volgend jaar na te denken. Geniet van de komende weken, ik hoop dat de zon zich nog lekker laat zien. Onze vakantie zit er al bijna weer op. Nog anderhalve week en dan is het gebeurd.
Een reactie posten