Tibor gearriveerd

Afgelopen zaterdag hebben we in het snikhete Zwolle Tibor weer opgehaald, die met een bus vanuit Hongarije arriveerde met nog zo'n 40 andere kinderen. Hij stapte al met een sip gezichtje uit de bus, ik begreep kort daarvoor dat zijn zusje deze keer niet mee was, dus reisde hij voor het eerst dat hele stuk 'alleen', zonder z'n zusje. Hij wilde meteen weg, naar onze bus. Eenmaal op de terug weg begon hij al weer snel te huilen. Hij is dan ontroostbaar en dat vind ik vreselijk. Dan duren die 2 uren zo vreselijk lang... Thuis ging hij wel weer lekker spelen, maar 's avonds kon hij op het warme kamertje niet in slaap komen, en begon het huilen weer. Ik liet hem met de tolk bellen, en zij zei me dat hij zei dat hij z'n verzorgsters miste, maar dat hij gewoon heel moe is, en echt slaap nodig heeft...tja...
Die nacht heb ik bijna elk uur gezien...veel gelopen en getroost... maar de volgende dag ging het gelukkig al beter. We gingen nog even naar het strand, en de barbeque werd aangestoken.



Nu, een paar dagen verder, slaapt hij 's nachts meestal door (gelukkig!) en overdag vermaakt hij zich best met voetballen, fietsen, racen met de racebaan, filmpjes kijken en met Loïs, Sara en Job spelen. Het is wel lastig dat hij af en toe echt grote boevestreken uit haalt, ik heb dat gister met de tolk besproken, en ik geloof dat ik af en toe echt strenger moet zijn... of wat duidelijker boos moet worden. Als je het niet met woorden kan uitdrukken, moet je het vooral van mimiek hebben natuurlijk.
Ik had pas een voetbal outfitje voor hem gekocht (hij zit in Hongarije op voetbal) en nu hebben we dus deze 2 kampioentjes vaak voetballend rondlopen ;-)