Namen en koppelen

Natuurlijk moesten onze nieuwe konijnen-snoesjes ook nog een naam. Loïs wist het al. Die riep namelijk al 3 weken 'ik wil graag een witte konijn, en die heet Hosanna'. Geen idee hoe ze er bij komt, behalve dat ze rond Pasen het liedje 'Hosanna' heeft geleerd. Meteen stond dus al vast dat het lichte konijntje van Loïs zou zijn, en het donkere konijntje voor Job.
ik overwoog nog in een grinnik-bui om voor te stellen om het andere konijntje dan Halleluja te noemen, dat past mooi samen, maar dat leek me dan weer zo evangelisch, vindt u niet? ;-)
Nadat heel wat namen de revue waren gepasseerd werd het 'Snuffeltje'. En Sara bedacht dit weekend dat de naam Joris veel beter bij Flappie past. Dus wordt hij nu afwisselend Flap en Joris genoemd. Ik geloof niet dat ie het erg vindt ;-)


Dan nog het koppelen van de konijnen, mensen. Je kunt nu eenmaal konijnen niet lukraak bij elkaar zetten, dat gaat in de meeste gevallen niet (meteen) goed, dat moet je voorzichtig aanpakken. Daar had ik mij ook (via internet) in verdiept, en afgelopen zaterdag was dus de eerste koppelpoging tussen Joris en Snuffeltje. Die 2 waren erg nieuwsgierig naar elkaar de laatste dagen, snuffelden regelmatig naar elkaar door het gaas, dus het leek ons het beste om eerst Snuffel te proberen te koppelen. Maar het is natuurlijk allemaal nieuw, en ik had al gelezen dat het niet eenvoudig is om het meteen goed te doen en goed in te schatten. Het ging dus niet zo goed, Snuffel reageerde in beginsel goed, maar later agressief. Joris is daar erg van geschrokken (en wij ook) en dus hebben we Joris nu tijd gegeven om (zich) te herstellen, voor we verder gaan met koppelen. Het is wel sneu om te zien dat Joris' vertrouwen in ons ook een deuk heeft opgelopen, hij was erg tam de laatste tijd, maar dat is nu weer minder. We accepteren dat dat zo is, en proberen extra lief voor hem te zijn, en zullen de volgende keer nog voorzichtiger zijn. Omdat we gemerkt en gezien hebben dat Hosanna's karakter veel rustiger is (net als Joris) willen we over een tijdje gaan kijken hoe die 2 op elkaar reageren. Het is erg leuk om te zien hoe Hosanna en Snuffel genieten van hun vrijheid, ze graven dat het een lieve lust is (dat konden ze bij hun vorige baasje niet) en na een tijdje graven ze weer de andere kant op en gooien zo hun vorige 'werk' weer dicht ;-)
Elke dag geven de kinderen hun konijntje eten, en dat zijn mooie momenten om met ze te knuffelen. (zonder op te tillen overigens) Hosanna en Snuffel moeten daar nog erg aan wennen, volgens mij zijn ze niet zo gewend om geaaid te worden, dat vinden de kinderen wel eens jammer, maar het is des te leuker dat ze nu na een week al wel vooruitgang zien, en dat zelf ook vaak (komen) zeggen. Eerst kwamen ze bijv. niet uit hun handjes eten, en als de kinderen nu met iets lekkers komen, durven ze te komen eten, en laten zich ook aaien dan.
Ja, we genieten nog elke dag van onze pluizige zegeningetjes ;-)