ivm onze trage, vastlopende, lawaai-ige computer
het bleek niet meer de moeite om 'em op te lappen
en dus hebben we nu een andere (tweedehandsje ;-)
Hij is SNEL en hij zoemt niet!
En een vastloper heeft hij ook nog niet gehad.
Tot zover.
Het was een heerlijk weekje,
afgezien dan van die eerste 2 dagen,
dat was afkicken...
dat was afzien en inzien
dat hoe leuk bloggen/(mee)lezen/mailen/MP/foto's bewerken en fladderen op internet ook is,
het zomaar kan gebeuren dat het een beetje TE wordt,
en dat je daar dan achter komt als je een weekje offline moet.
Maar na die 2 dagen ging de knop om, en kroop ik 's avonds sinds tijden met een boek op de bank, schreef ik op een avond zomaar 3 brieven aan m'n sponsorkinderen, bakte eens een brood voor m'n Lief
Ik ontdekte zomaar hoe heerlijk het ook al weer was om van te voren het eten klaar te zetten, bij te blijven met de was en tussendoor de kachel aan te houden.
En terwijl ik de aardappels stond te schillen in de keuken, dreumessen C. en N. op de achtergrond hoorde keutelen en Sara en Loïs steeds in galop langs me heen reden op hun 'neppe-echte-paarden', voelde ik me opeens weer zo op m'n plek. Wist ik weer tot diep in m'n hart waarom ik momenteel gastouder en thuis-blijf-moeder ben.
Zomaar, opeens, schijnbaar vanuit het niets, een diep besef, een weten waarom wij de keuzes gemaakt hebben zoals we ze gemaakt hebben, en dat dat daarom goed is.
En Hij zei: Zie je nou, voel je nu wat je plekje is en wat Ik toen bedoelde?
Ik zei (min of meer verwonderd, terugdenkend aan ongeveer 2 weken geleden): Vader... ik sta aardappels te schillen...hoe spectaculair is dát?!
Hij zei: Ja, dat weet Ik. Jouw plaats is hier.
Ik zei: Dat wist ik al.
Maar nu weet ik het ook.
En ik voel het.
Dank U Vader...voor Uw geduld...
En ik was verwonderd, dat door een weekje offline te zijn, God me weer andere dingen laat zien.
"God houdt van je zoals je bent, maar Hij houdt te veel van je om je te laten zoals je bent!"
Een spreuk die wat mij betreft wel waar is.
Ik sta dus nu voor een nieuwe uitdaging zullen we maar zeggen. Ik heb nu een SNELLE pc, maar ben aan het nadenken gezet welke plaats dat ding kan hebben in mijn leven. Feit is dat het bloggen een hobby van me geworden is, net zoals foto's bewerken. Maar, bedacht ik me, het moet efficiënter en meer gedisciplineerd. Twee dingen die ik niet ben en heb. ;-)
Ik heb mezelf doelen gesteld,
zoals bijv. dat ik niet computer als man/kids thuis zijn.
Bid en werk zeg maar ;-)
Herkenbaar?
Hoe ga jij daar mee om?
12 opmerkingen:
Tja, ik ben ook al helemáál niet efficiënt en op sommige vlakken ook niet gedisciplineerd.
Zoals je op m'n blog las, ben ik hier ook helemaal mee bezig. Heel je blogje herken ik, ja.
Alleen weet ik nog niet precies wat voor knopen ik door ga hakken. Als ik mezelf hele strenge regels opleg, gaat dat weer benauwen, en hou ik me er toch niet aan.
Ik zit nu nog in de ontwenfase, en hoop dat er een prachtig plan komt..
ps: En ja, bloggen is toch echt een hobby hè, dààr wil ik ook niet mee stoppen. Dat weet ik alvast.
Heee San,
Ik heb nog even doorgeklikt, had zomaar dat blogje gemist. Ik moet zeggen, heel herkenbaar dat gevoel van jaloezie. Zomaar heel even komt dat af en toe de kop op zetten ;-) Maar bij mij is dat dan andersom. Ik zou zo graag een thuisblijfmoeder willen zijn ;-) Maar tegelijk weet ik ook dat God mij de mogelijkheid geeft om er altijd zelf voor mijn kindjes te zijn. Door mijn avonddiensten.......ik ben trouwens wel weer wat minder gaan werken :-))))))Ik kan nu ook inderdaad denken, wat fijn dat ik de mogelijkheid heb om voor de kids thuis te zijn.........liefs Miranda
Wat ben ik blij dat ik niet de enige ben die hiermee worstelt.... Ik ben al begonnen te proberen minder te bloggen. En dat geeft rust, maar ong steeds staat de computer zowat heel de dag aan... En dat wil ik niet! En onze computer zoemt ook ;-) Heel irritant geluid... En dan geeft het me ook nog eens onrust als hij aan staat. Maar zet ik hem soms bewust uit, dan merk ik dat ik gauw even dit of dat op wil zoeken en dat kan dan niet... Hoe deden we dat dan toen er nog geen computer (aan)stond??? Ik denk graag met je mee!!! Maar weet ook niet goed hoe ik het aan moet pakken.. Vind ook dat je wel weer leerzame dingen tegenkomt door bij deze en gene mee te lezen, maar het moet me niet gaan beheersen....
Hee San! En toch is het fijn om je weer terug te 'zien' op je blog na een week hoor... Maar ik vind het heel mooi wat je schrijft. En heel mooi dat 't weer zo duidelijk voor jezelf is geworden dat jullie de juiste keuzes hebben gemaakt!!
Wat de blog/computer'verslaving' betreft... ook herkenbaar hoor! Hoewel het bij mij een beetje aan het verwateren is gewoon omdat ik het te druk heb.
Maar ik probeer voor mezelf als regel te doen: twee keer per dag; een keertje 's ochtends/'s middags en een keertje 's avonds. En dat gaat eigenlijk prima! Je zou als je erg veel doet op de computer ook nog een tijdlimiet voor jezelf kunnen stellen ofzo...
Ik had een heel lange reactie getypt, maar door een druk op de verkeerde knop kan ik opnieuw beginnen ;-). Ik hou het kort: de tijd die ik achter de computer doorbreng is iets waar ik ook mee worstel. Ik probeer minder te bloggen, in ieder geval minder intensief te bloggen (minder tekst; een of meer foto's met een beetje tekst en me te beperken tot het lezen en reageren op een aantal blogs). Met in m'n achterhoofd de gedachte dat een nee tegen computeren en bloggen weer een ja oplevert op andere gebieden. Dankjewel voor je mooie log, San!
Hallo Sandra
Ik ben al een tijd een stille meelezer en ik geniet van je blog. Ik hoop niet dat je er mee gaat stoppen. Een klein tipje, plan gewoon een avond per week 1 a 2 uren (net zoals je ook een avond je sport, of crea avond of bijbelclub of zangavond of weet ik niet wat hebt). om andere blogjes te lezen en of zelf te bloggen en laat voor de rest van de week de blog , de blog.
Het blijft een lastige he, die computer. Hier ook hoor! Maar voor mijn werk (foto's bewerken) en hobby (schrijven) is hij toch wel erg handig :) En tussendoor even facebook checken is snel gebeurd. Ik lees "gelukkig" niet heel veel weblogs meer, en reageer ook niet altijd, dat scheelt ook weer. Maar inderdaad, het blijft een tijdvreter, die computer...
Hoi!
Ja, herkenbaar hoor! Ook dat God geduld met je heeft en dat je ineens weet wat je moet gaan doen. Maar dat het ook niet perse verkeerd was (en juist goed) om eerst wat anders te hebben gedaan. Twee grote dingen zijn bij ons duidelijk geworden in de afgelopen paar maanden. Allemaal leerprocessen!
Ik had de afgelopen maand uit mezelf (!! haha) minder zin in de computer. Meer dan een maand niet geblogd!
Ik doe veel mails 's ochtends via m'n telefoon. En snel tussendoor als ik overdag tijd heb. De computer doe ik in principe 's avonds aan.
Jouw oplossing voor jullie situatie klinkt goed! Hier is dat lastig, omdat ik altijd met de kinderen ben en Job er 's avonds meestal is... ;)
Tja, dit is echt herkenbaar. En ook zo lastig, want wat als je net inspiratie hebt voor een mooie blog die je wilt delen met ons, maar het is "je pc-tijd" niet? Dit dilemma heb ik ook, maar zodra je de keus maakt die goed voelt, is het ook werkbaar. Ik hoop het ook vol te houden, al is een valkuil vaak heel dichtbij...
dankje voor deze waardevolle woorden.
ik vond je stukje van 2 weken geleden ook zo mooi, eerlijk en waardevol.
Tja, ik worstel ook met die tijd.
Even mijn mail checken wordt vaak zo weer een half uurtje internet tijd.
goed ok eens bewust bij stil te staan, je zet me goed aan het denken!
Weer een mooi stukje, Sandra, net als 2 weken geleden! Fijn dat God je dit heeft laten zien en daarmee een stukje onrust uit je hart wegnam. Ik denk dat als je overvallen wordt door zulke terneerdrukkende gedachten, dat dat dan eigenlijk altijd een symtoom is van iets wat dieper ligt. Een dieper liggende onvrede, een gemis of iets wat niet goed gaat of uit balans is. En als je dat dan op het spoor komt (met hulp van God) dan voel je je ineens weer genezen. Zo mooi is dat! Ik heb de afgelopen maanden iets dergelijks gehad en vond daarom veel herkenning en jouw stukjes.
Over computergebruik: de computer is voor mij vooral een gevaar als ik toch al niet lekker in mijn vel zit en als het thuis toch al niet zo lekker loopt. En dan wordt het er door die computer alleen nog maar erger van. Om mezelf te disciplineren/helpen heb ik een dag- en weekschema voor mezelf gemaakt. Anderen vinden dat misschien vreselijk klinken, maar voor mij is het juist heel fijn. Met zelf bloggen (privé)ben ik gestopt (kwestie van kiezen inderdaad) en bij anderen lezen doe ik nog maar één keer per week. Twitteren doe ik alleen in van die 5-minuten-momentjes, als ik bijna naar school moet enzo. En facebook gebruik ik bewust alleen om 1 keer per dag snel te checken hoe het met iedereen gaat, niet om zelf berichten op te plaatsen. Zo houd ik mezelf onder de duim;-) Maar dat doe ik dus juist om tijd over te houden voor de dingen die ik écht graag wil. En dat is zonder computer al lastig genoeg!
Zet 'em op! Doe ik het ook;-)
Heel herkenbaar!
Ik betrap mezelf erop dat ik soms te lang achter de pc zit en dat er ook nog andere dingen moeten gebeuren!
Ik probeer het nu wat beter in de hand te houden en ik moet zeggen dat dat aardig lukt momenteel....
Soms moet je gewoon weer even op je plek worden gezet ;-)
Mooi dat je het ook zag en wilde delen met ons!
Liefs
Een reactie posten