Kruimels

Twintig jaar geleden schreef Rob Favier het lied ‘Kruimels’. Het gaat over delen, gezien vanuit de ogen van een kind. Nu, jaren later, lijkt er zo weinig veranderd. Nog steeds is er honger, onrecht. En de wereld is onverminderd oneerlijk verdeeld.
Waarom laten we dit gebeuren? En wat is de sleutel waarmee deuren kunnen worden geopend naar een nieuwe tijd?

Vandaag, biddag, staat het gebed centraal. Bid dat God niet zíjn plannen wijzigt, maar ónze gedachten. Hij kan ons leren kijken met andere ogen. Zodat we weer oog krijgen voor de kruimels.

Bron: Tear.nl

Dit ontroerende lied is geschreven door Rob Favier, en hier te beluisteren op de website van Tear.
Tip: Als je het liedje luistert, spreekt het meer dan wanneer je alleen de tekst leest.

Kruimels

Ik werd geboren in het rijke westen
mijn wieg stond in een wereld van satijn
de bloemen bloeiden welig, en het park was van goud,
we leefden van de wind en van de gein

Maar toen hoorde je afschuwelijke verhalen
over kindertjes van donkerbruin tot zwart
en er was dan wel een actie waar je geld aan geven kon
want die kindertjes die gaan ons aan het hart


Jongetje uit Bangladesh

-refrein-

Maar je zult maar in Afrika geboren zijn
of je groeide op in Bangladesh
en je zult maar moeten leven van de kruimels op de straat
waar je doodgaat van de honger en de pest

En de meester ging dan verder met vertellen
over hongersnood en rampen en verdriet
en je zat met rode oortjes en het deed je ook wel pijn
maar je fiets verkopen, nee, dat kon je niet

En de wereld gaat maar door met conferenties
over hulp en rechtvaardige structuur
het blijven mooie woorden en zo praten we maar door
maar samen eerlijk delen is te duur

-refrein-

En dat kind daar op die vuilnisbelt, die jongen in de goot
die moeder die geen melk meer heeft, ze vluchten voor de dood!

In de Bijbel kun je lezen over liefde
zelfverloochening van mensen zoals wij
waarom staan we dan niet stil bij de woorden die Hij sprak:
'Wat je voor je naaste doet...
wat je voor je naaste doet...
wat je voor je naaste doet...
is eigenlijk voor MIJ'.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Toen ik het liedje hoorde, moest ik denken aan Landry. Landry is een 7 jarig jongetje uit Burkina Faso. Zijn foto staat al een tijdje op de site van Compassion, in de hoop dat iemand hem zal kiezen als sponsorkind.
Het is aan Landry te zien dat zijn omstandigheden nijpend zijn, dat hij moet leven van de kruimels op de straat.
Hij heeft rood haar en een bollig buikje; duidelijke tekenen van ondervoeding.
Zijn glimlach is geen echte glimlach, en zijn shirtje is vies, wellicht van het schoonmaken of boodschappen doen wat één van zijn huishoudelijke taken is in het gezin.
Dat Landry in het Compassion-programma is opgenomen, is een levensveranderende en misschien wel levensreddende keus geweest.

Nu is het wachten voor Landry,
totdat iemand hem kiest.
Totdat iemand zegt; ik ga mijn woorden omzetten in daden,
een klein deel van mijn wereld van satijn,
delen
met jou.

Ik bid voor Landry, dat die dag komt...
Ik bid, dat er vandaag iemand voor Landry kiest...

'Wat je voor je naaste doet...
wat je voor je naaste doet...
wat je voor je naaste doet...
is eigenlijk voor MIJ'.