Vandaag zou de groep worden opgesplitst; de ene helft zou nog een project bezoek gaan doen en een praktisch huisbezoek, dus ipv vragen stellen, helpen in de huishouding en met de kinderen.
De rest van de groep zou hun sponsorkind ontmoeten, en die mochten iemand uitkiezen die met hun mee zou gaan om foto's te nemen. Ik mocht met mijn kamergenote mee, die vandaag haar sponsorkind Nicole van 11 zou gaan ontmoeten, om foto's te maken.
Toen we vanmorgen netjes om 9 uur in de hal stonden, bleken de kinderen daar al druppelsgewijs binnen te komen ipv een ontmoeting in het park, zoals bij ons afgelopen week. En ja hoor, daar was Nicole, een prachtig meisje!
We stapten allemaal in de bus, en reden naar een park, een soort (kleine) dierentuin. We liepen er doorheen en namen de tijd om dieren te bekijken, en mijn kamergenote om te praatten met Nicole via de tolk. Ik maakte foto's.
Ik vond het mooi om nu de andere kant van de ontmoeting te zien, maar ik miste mijn Noemi. Ook moet ik door de situatie en omgeving veel denken aan Jonathan en zijn familie. Maar ja, mijn ontmoetingsdag is al gewees. Een dag voelt zo veel te kort.
Na frietjes met kip, rijst en cola, reden we met de bus naar het hotel, waar mijn kamergenote met Nicole het zwembad in ging.
Ik trok me terug, om de vele indrukken en gevoelens van vandaag en afgelopen week te laten bezinken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten