...die lieve blauwe onschuldige baby-oogjes.
Ik verwonder me elke week nog over het feit dat we dit nogmaals mee mogen maken.
Die zachte babywangetjes.
Die samen-momentjes tijdens het voeden.
Het snelle ontwikkelen van zo'n mooi gemaakt kindje.
Oja, en elk uur moet ik ze een ander truitje aan trekken omdat ze zo kwijlt (slabbetjes zijn ook niet aan te slepen...;-) en de nacht is nog steeds verdeeld in hele kleine stukjes slaap ;-) en jongste begint nu pas wat 'hee-ik-ben-van-m'n-jongste-plekje-verdrongen'-symptomen te vertonen die vragen om goede begeleiding
Dat even voor wat evenwicht in het verhaal, maar toch he... ;-)
...Sara die een kaarsje van de chanoeka kandelaar aansteekt.
We lazen het verhaal van chanoeka en Sara kleurde een chanoeka-kandelaar.
...ik geniet zo van de kaarsjes en de lichtjes nu het 's avonds zo vroeg donker wordt.
...de hanger met (geplastificeerde) herfstschatten die Job en Sara 2 jaar terug op hun vorige school maakten, hangt alweer een poos voor het raam, ze zijn nog steeds zo mooi!
4 opmerkingen:
Prachtige meiden!
Mooie foto's ook.. sfeervol. Wat een tijd vol verwachting!
Ooo wat wordt Michal alweer groot! Leuk om even met je mee te kijken.
Ze lijken toch wel echt op elkaar, zelfde vorm van het gezicht
Afke
Oooh, wat een gezellige post. Ja, zo'n klein wonder weer mee maken.. wat groots hè. Ik herken het zo. Je komt gewoon niet uitgekeken op al dat zachte en lieve!
Pfiew.. maar zo druk tegelijk, reuzevermoeiend, wat zul jij veel slaap hebben, af en toe/vaak. En precies dan wordt ook je opvoedwijsheid nog eens extra op de proef gesteld..
Dikke digi-knuffel vanaf hier!
Een reactie posten