Ik zei: kom, ik heb zin om voor te lezen! En met een koek en chocolademelk kropen we net met een bieb-boek op de bank. 'De prinses zonder koninkrijk'. En dat had alles wat een heerlijk voorleesmoment voor ons inhoud; een leuk verhaal, prinses, paarden, koetsen en prachtig geillustreerd, vind ik dan, ik hou van zo'n stijl. #100happydays #day43
Ja. Weer little pony's. Deze foto's heeft ze gemaakt, nadat we naar de Action waren geweest. Ze wilden allemaal mee, en hun portomonee moest mee. Ze viel als een blok voor deze, vooral voor de blauwe eigenlijk. 'Want een little pony met regenboog-manen, die heb ik nog niet, mam'. Juist, nou, het is jouw zakgeld en hard verdiend fietsgeld (van-en-naar school fietsen, op lange dagen 8 km totaal) dus als je écht deze little pony's wil, mag dat wel. Maar dan is dat wel het enige wat je mag kopen. En dat vond ze goed ;-) #100happydays #day44
Iemand op facebook vroeg wat ik met fietsgeld bedoelde.
Ik schreef: We wonen 2 km van school af, en ik reed veel met de auto heen en weer, toen ik meer (kleine) oppaskindjes kreeg werd dat best een druk gedoe. We hebben toen ingevoerd dat ze een X bedrag per dagdeel krijgen als ze fietsen ipv dat ik hen met de auto breng. Dat is goedkoper, beter voor het milieu en nog een hoop dingen én geeft mij meer rust met de (oppas)kindjes thuis. Elke maand hou ik bij wie wanneer wel/niet fietst, en aan het eind van de maand wordt dat, naast het zakgeld, uitbetaald.
Toen reageerde iemand: Omkoperij ;-)
Waarop ik schreef: Dat is precies ook waarom ik het eerst niet wilde; ik hou niet zo van gedrag-beloningssystemen waarbij het kind stickers/cadeautjes/stempels kan verdienen als het in bed blijft/op de pot plast/luistert/mee helpt etc omdat ik hoop dat (goed) gedrag vanuit het kind zelf komt -en/of wanneer het er aan toe is- (en zo niet; wil ik kijken/weten waarom niet, vaak is daar een toch een reden voor). Dit hebben we ingesteld omdat het fietsen niet echt van de grond kwam, vaak moest er dan een fietsen, en die vond dat dan niet eerlijk en kreeg daar geharrewar over. (en aangezien het heen en weer naar school 4x per dag terug komt, was dat echt vervelend op een gegeven moment) Het was niet echt duidelijk, en dat is het nu wel. Niet fietsen is ook niet sparen, en als er nu wel eens eentje op de fiets moet, is dat geen probleem meer. Maar, ik zal er dus niet snel naar pakken, naar dat soort omkoperij, afdrogen, opruimen en dat soort dingen gaat ook gewoon op schema en valt gewoon onder 'gezin-zijn-doe-je-samen' ;-)
Ik merk aan mezelf dat ik er soms onzeker van kan worden, van zo'n opmerking. Ik ga dan weer nadenken hoe we tot die beslissing gekomen zijn, het hoe en waarom, en hoe het ging en hoe het nu gaat. Om dan tot de conclusie te komen dat dat toch voor nu, voor ons, de beste oplossing was/is. En dan laat ik het weer los ;-)
Is dat herkenbaar?
3 opmerkingen:
Heel herkenbaar Sandra!Ik heb altijd zo'n man naast mij die alles dan gelijk weer heerlijk nuchter kan maken maar ik herken het enorm joh!
Ik vind jullie fietsafspraak trouwens een goed plan.
Hier is het ook 4 km fietsen dus op den duur misschien zeker een idee.
Thanks voor je eerlijke post!
Ja, dat is heel herkenbaar. Daar kan ik dan bijv in bed nog lekker een poosje over nadenken, tot het 'rond' is.. ;)
En dan aarzel ik vaak of ik m'n beweegredenen wel of niet aan de betreffende persoon moet/wil/ga vertellen.
'n Soort van rechtvaardigheidsgevoel in me wil dat graag, want ik wil niet in een vakje gezet worden waar ik me niet in thuis voel.
Aan de andere kant (zegt Lieff dan) hoef ik ook niet alles aan iedereen uit te leggen of toe te lichten. Want ik raak daar n beetje krampachtig van, ik zoek dan blijkbaar toch een beetje naar erkenning/begrip ofzo. En het is veel rustiger dat niet nodig te hebben. Als ik voor mezelf weet dat het goed is, dan is het goed, whatever wat een ander vindt. En ja, soms zal ik ook dingen herzien, als ik toch ergens nieuwe inzichten over krijg. Maar dat hebben we allemaal, toch...
En misschien heeft die ander wel te snel geoordeeld, dat vind ik ook een helpende gedachte, ipv alles meteen naar mezelf toe te trekken.
(dapper gezegd allemaal, maar ooh, wat een lastige les vind ik dat)
Overigens snap ik je punt van beloningssystemen helemaal. Ik heb op dat vlak al allerlei visies gehad, moet ik eerlijk zeggen.
In dit geval vind ik het wel een vindingrijke oplossing eigenlijk. Want eigenlijk werkt het later toch ook zo... als je fietst, bespaar je geld (en zorg je goed voor Gods schepping)!
Smelt.. wat leuk, dat boekje.. die illustraties..
Als ons kleine meisje nog eens groot is, moet je me er nog maar eens aan herinneren, hihi.
Maar dat duurt nog heel, heel lang! Dus:)
Dánkje, jullie ;-) En ik vind het weer heel herkenbaar wat jullie schrijven ;-) Mannen kunnen zo heerlijk relativeren he, en dat hebben wij vrouwen, echt regelmatig nodig, vind ik dan.
Een reactie posten