dinsdag 16 september 2014

100happydays ~ day 87 t/m 92


Hey vriendjes en vriendinnetjes, hebben jullie ook een goede dag gehad?
#100happydays #day86 #zonnestraaltje


Zo, het zit er op ;-) én ik vond het heel leuk en gezellig, en vond het een geslaagde dag! Ik heb op zichzelf best lekker verkocht, en het mars-slaan liep 's middags als een trein, maar gekeken naar kosten/baten heb ik ongeveer 'quite gespeeld', dus een Compassion gift zit er dit jaar niet in. 
Maar; komend jaar nieuwe ronde, nieuwe kansen ;-) 
#100happydays #day87


Toen ik deze jurk zag, wist ik meteen dat ze 'em mooi zou vinden, maar oh dat model he... zo jaren-'90 qua lengte, biesjes en kraagje ;-) En ja hoor; oh mam, dat is een mooie jurk, zo roze en zo vrolijk! Dat het model ouderwets is interesseert haar niets, ze doet 'em gewoon aan ;-) Van mij moet ze er dan wel haar spijkerhesje erover dragen, dat maakt het ietsje vlotter dan ;-)
#100happydays #day88


Dus.
#100happydays #day89


Eigenlijk een mislukte foto, doordat de sluiter van m'n spiegelreflex toch weer kuren heeft ;-( 
maar met een filtertje erover heen werd het toch een aparte foto ;-)
#100happydays #day90


Kijk nou hoe prachtigontroerendmooi ♥
Zussen!! 
Een jaar na elkaar zwanger, en ik maakte afgelopen week deze foto van haar
#100happydays #day91


Zoveel om dankbaar te zijn... m'n mannetje die weer thuis komt na 3 dagen de 5e musketier te hebben uitgehangen in de Belgische ardennen met nog 11 anderen, m'n vriendin die bleef logeren met de kids. Maar, vandaag werden ook onze oudste 3 kinderen ziek. Allemaal koorts en/of keelpijn en/of hoofdpijn en moe. Drie zieken tegelijk is wel een record hier. Ze hadden eerst nergens zin in, maar na een tijdje wilde er wel een pap. Met rozijnen en schuddebuikjes. Toe maar ;-) Voel me toch altijd zo een soort van dankbaar als ze zo (rustig) ziekjes zijn dat ik zo voor ze mag zorgen. En dan realiseer ik me weer hoe weinig zij (en wij) ziek zijn.
#100happydays #day92

5 opmerkingen:

Floortje zei

Wat een hoop fijne momenten weer! En die allereerste foto, wow, wat een blik, prachtig!!!!!!

Unknown zei

Hoi!
Hoe heeft je Lieff t gehad bij de vijfde musketier? Dappere onderneming!

Sandra zei

Petra N: hij heeft het leuk gehad, kwam wel met veel spierpijn terug, ze hadden te veel/ver gelopen ;-) (hij was dus niet mee met de 'originele' musketiers he, dat heet de 4emusketier, en die doen meestal nog wat 'extremere' dingen...)

Maarre... hoe is het met jou keuken, en belangrijker; je mannetje met z'n been in 't gips? Ik wou je mailen... maar ik heb sinds een maand een andere pc en dus je mailadres weer kwijt.... dus als je me nog eens een (leeg ;-) berichtje wilt sturen.. dan heb ik je adres weer ;-)

Unknown zei

Haha, had al een paar keer zitten denken aan die naam 'vijfde musketier', als of er ergens iets niet klopte, maar nam de tijd niet om t na te zoeken.
Maar leuk dat ie het leuk heeft gehad! Wat is trouwens vijfde musketier dan?
Ja, bij die vierde gaat t er nogal heftig aan toe soms he, zowel lichamelijk als inhoudelijk. Ik was daarom ook zo benieuwd naar de ervaring van een nuchtere zeeuw:)

Ja joh, goed, ik zal je n mailtje sturen. Ben helemaal uit het bloggen he. Bedenk al weken dat ik weer eens wil beginnen, maar weet gewoon niet waar en heb 's avonds als ik dan eindelijk neer zak, de puf niet meer zo.
De verbouwing was ehm... druk. Ik begon met goeie moed, maar lieve help, zoveel bende en onrust in een mini huisje en tuintje... laat ik maar niks zeggen;). Ook de hal, bijkeuken, wc en badkamer zijn aangepakt.
Dat is allemaal nu gebeurd wat bouwvakker betreft, maar na de bouwvakker is er nog ehm best veel werk he aan verven, schuren, kitten, nog eens schuren en nog eens aflakken. Stof en dozen en bijna over je eigen zooi vallen. En dingen kopen en beslissen.
Het gaat de goeie kant op, laten we t zo zeggen, en ECHT... we genieten zó enorm van de heerlijke keuken en van voor t eerst van mn leven een bad. De kinderen ook joh, die kneuteren er gewoon in.

Met Romeo gaat t nu weer beter. Dwz, vergeleken met vorige week. Het bot groeide scheef aan en daarom besloten ze het gips open te zagen en er een wig/blokje tegen de breuk te duwen, zodat de komende weken dat gebroken bot de goeie kant op schuift. Ze hadden gezegd dat dat de eerste dagen erg pijnlijk was, en ooh zeg... wat heeft dat ventje gehuild en gehuild en gegild vd botpijn..
Daarna veel dromen om alles te verwerken, en nu begint ie weer zichzelf lekker te worden. Alleen dan wel een 'zelf' die eigenlijk zo graag rent en springt, en die nu van zn teen tot zn onderbroek in te gips zit, in een rolstoel met zn been omhoog.

Nou, ik vlieg naar school nu hoor, met Jet. We kunnen niet meer ff heen en weer fietsen, dus we lopen halve dagen in optocht door t dorp... rolstoel, kinderwagen, wij, vriendjes :)

Unknown zei

Oeps. dat was een beetje lang he. Had ik beter ff kunnen mailen. Maar ik zat zomaar ff impulsief te typen, en floeps, ineens was daar een reactie á la olifant.
:)