Ik kende het niet, en las enkele artikelen en blogs.
Ik las over wat ze (de makers, het is van de EO) zelf zeggen over Lazarus: "Lazarus biedt dagelijks inspiratie aan mensen die vragen durven stellen over, worstelen met, maar ook houden van het christelijk geloof. Lazarus is er voor christenen binnen én buiten de kerk die zoeken naar relevantie, vernieuwing, emancipatie en sociale gerechtigheid. Lazarus wil je prikkelen, uitdagen en scherpen."
Ik herken mezelf in die beschrijving.
Sindsdien lees ik elke dag de 'vroege ochtend gedachten' die Rikko Voorberg daar schrijft in 'Lazarus staat op'.
Elke dag is er wel iets in zijn verhaal dat blijft hangen. Soms een stukje, soms een zin of een gedachte, iets dat je anders naar iets laat kijken, of er over nadenken.
Ik probeer in een notitieboek elke dag die zin of gedachte op te schrijven, zodat ik er nog eens over na kan denken.
Ik deel er hier een paar:
"Hoe lang blijf je op twee gedachten hinken: de Eeuwige volgen of de Baäl. Als het de Eeuwige is, dan is succes niet verzekerd. Nooit. Die matcht gewoon niet zo goed met onze eerste reflexen, die matcht slecht met het ego. Als het gaat om de Eeuwige, sta je zelf gewoon niet zo heel centraal maar de wereld, de ander, de eerlijkheid, de barmhartigheid, de dankbaarheid, de vergeving. Weinig spierballen, weinig haar op de tanden. Tenminste, zo lijkt het.
Want niets vraagt meer dan werkelijke overgave aan de dankbaarheid, de gerechtigheid, de zorg die je is toevertrouwd. Niets vraagt meer dan vertrouwen dat het goed komt als je het goede doet."
Bron
"Tijdens een training die ik volgde in Londen, ontmoette ik een grote Joodse man. Geweldige vent, grote baard, dikke lach. In zijn broekzak rammelde altijd muntgeld. Het is mijn opdracht om mensen op straat die erom vragen iets te geven, zei hij lachend. Dus alles onder de 5 pond gaat in mijn broekzak. Straatmuzikanten, bedelaars, wie dan ook wat vraagt, ik grabbel in mijn broekzak en wat er bovenkomt is voor diegene. En weet wat je wat ik er eigenlijk mee koop? De mogelijkheid om iemand in de ogen te kijken, een lach te delen, een naam te vragen soms en even contact te maken. Het is zo’n briljante regel dat je altijd een aalmoes moet geven. Ik hou ervan. Het opent mijn hart en dat van de ander. Als je er tenminste je ziel in legt. Als je van de regel hebt leren houden.” De beste man had vrede bij zich, een vrede om als vrijgevochten ik-bepaal-het-zelf-wel westerling een klein beetje jaloers op te zijn."
Bron
"We geven een boom die we gekweekt hebben een naam, een latijnse en een populaire, maar binnen in dat alles huist een vonk, een patroon, een vorm van leven die we niet beheersen, die we niet bedenken, die we met verwondering zien ontstaan. De vorm is ontworpen, maar het leven is gegeven. Overal.
Het leven dat zich vertaalt in verantwoordelijkheid, dat zich vertakt volgens vaste patronen, dat zich uit in DNA-strengen en gulden snedes. Het leven is goddelijk. Geef weg wat van je gevraagd wordt, het zit niet in de vormen, in gebruiken, in gedragsregels, in structuren, in de naam die ik aan dingen geef. Het zit niet in links of rechts, in gelovig of ongelovig, in Arabisch of Europees, in status of geen status. Het zit niet in single of getrouwd, man of vrouw, zwart of wit, het zit in het leven en het leven is van de Eeuwige. Dat is heilig en de Eeuwige vraagt of je dat ter beschikking wilt stellen aan de goddelijke goedheid – dat het leven niet zomaar bestaat en zomaar genomen en gegeven kan worden, maar dat er in het leven de naam van de Eeuwige staat geschreven en het op die manier respect en eerbied verdient, van ontstaan tot bestaan tot afstaan. In alles."
Bron
In de afgelopen tijd ruimde ik (zoals veel mensen de afgelopen tijd deden) ons huis een beetje op. Stille momenten zijn spaarzaam hier, net als momenten-alleen. Onze slaapkamer is klein en vol met alleen een bed en kast, maar ik heb naast ons bed nu een tafeltje gezet. Daar heb ik m'n favoriete Bijbel op gelegd, een willibrord vertaling, die ik kocht tijdens m'n tienertijd bij het Leger des Heils. Best fout als refo-meisje ;-) maar ik was in die tijd al op zoek naar bredere verdieping.
In deze rooms-katholieke Bijbel zitten ook de Deutero-canonieke boeken. Ik ben begonnen in Wijsheid van Jezus Sirach.
Ook heeft dit boek een vaste plek gekregen. Ik probeer dat elk jaar wel een keer weer te lezen. Net als veel van die vrouwen in dat boek, heb ik dat nodig, om sommige dingen weer in perspectief te zetten in m'n hoofd.
Het is heerlijk om daar een half uur voor het slapen gaan te zitten en nog wat te lezen bij kaarslicht ♥
