We noemden hem Fransje, en veel mensen moeten lachen om die naam, omdat de meeste mensen kleine konijntjes gewend zijn, en Fransje dus nogal groot aan doet ;-)
Hij kreeg een vriendinnetje, Josja, kleur mignon, bij een andere hobbyfokker vandaan. Fransje was al 9 maanden toen hij bij ons kwam wonen en de voedster was nog maar een maand of 3.
Het koppelen van de 2 konijnen werd goed voorbereid (want we hebben ervaring dat dat niet vanzelf goed gaat) en na het koppelen gingen ze samen in hun door Lief nieuwgebouwde verblijf wonen.
Josja werd groter, en na een paar maanden was ze even groot als Fransje. Ze kreeg last van haar hormonen, pieste en poepte opeens overal en werd erg dominant naar Fransje.
Fransje liet het allemaal maar toe, maar je zag dat hij het vaak niet leuk vond, zich ging verschuilen en voor haar vluchtte. Naar kinderen gromde ze regelmatig en als we haar in de grotere ren lieten lopen, probeerde ze voortdurend uit te breken. Ik kreeg een beetje het idee dat dit konijn hier niet op haar plek zat. Na overleg met de fokkers, besloten we Josja te verkopen. Al vrij snel meldde zich een geïnteresseerde, die een groep konijnen hield in een weitje. Dat klonk precies als een plekje wat bij Josja zou passen.
Ze werd opgehaald en Fransje woonde een weekje alleen. Ik kreeg de indruk dat hij dat helemaal niet erg vond, wat meer rust te krijgen. Hij relaxte uren in de ren (waar Josja hem vaak uitjoeg) en kreeg extra veel aandacht van de (oppas)kinderen.
♥ Mellow ♥
In het weekend haalden we een nieuwe, nog jonge voedster,
die over was gebleven uit een nestje bij de fokker.
Omdat zij nog geen hormonen heeft, en Fransje door z'n castratie ook niet meer, zou het koppelen dan vrij soepel moeten gaan, was ons voorzegt. Ik vond het maar weer spannend. De dag ervoor hadden we het hok schoon geschuurd met groene zeep en alles op-en-aan geveegd. We koppelden ze in het buitenrennetje, wat ook wel spannend was, aangezien dat toch Fransje's territorium is. Mellow zat in een doosje, we deden de doos open, en Fransje kwam nieuwsgierig snuffelen. Hij keek in de doos en zag Mellow en voorzichtig kantelden we de doos zodat Mellow er uit kon. Ze hipte vrolijk rond, en Fransje er meteen achter aan. Hij begon haar op de konijnen manier duidelijk te maken dat dit zijn terrein is, en Mellow onderging het, en hipte dan weer verder. We letten op dat Fransje wel voorzichtig deed, maar omdat zij niet dominant terug ging doen, was de strijd al gauw bekeken. De volgende paar dagen bleef hij wel af en toe dominant gedrag vertonen naar haar, maar nu is ze er een week, en zijn ze de dikste maatjes.
Het verschil in grootte is echt grappig om te zien. Ik hoop maar dat haar pubertijd rustiger zal zijn dan die van haar voorgangster. Ze is in elk geval meer aaibaar dan Josja ooit is geweest, en dat is voor hier, met zoveel (oppas)kinderen over de vloer, echt wel heel leuk.
Aan de ren met het hok er in, is Lief nu nog een uitloopren aan het maken, op mijn verzoek. Dat is weer heel wat werk... maar als Lief iets maakt is het erg degelijk en hebben wij, en de konijnen, er hopelijk lang plezier van.
